Barbara Panther werd geboren in Rwanda, groeide op in Brussel en woont nu in Berlijn, wereldhoofdstad van de electronische muziek. Daar heeft ze zo te horen haar draai gevonden. Haar titelloze debuutplaat is voor een groot deel erg sterk.

Ze kan met een grote naam als Matthew Herbert achter de knoppen ook meteen op warme belangstelling rekenen van electrofans. Hij werkte eerder samen met Róisín Murphy, Björk, R.E.M, Cornelius en Yoko Ono. Het is goed mogelijk dat hij van haar expressieve stem gecharmeerd was omdat die hier en daar wel erg doet denken aan diezelfde Björk.

De lekker pittige electrobeats passen goed bij haar brutale uitstraling. Haar stem is niet eens echt mooi, maar dat wordt gecompenseerd door haar tomeloze energie. Die maken de hier en daar wat onvolwassen rijmpjes grotendeels goed. Het repeterende refrein “Move over to the other side, move over, make it real” is nogal flauw. Daar valt nog wat te winnen.

Barbara Panther is een dame met attitude, even dol op make up, gekke outfits en theatrale kapsels als Grace Jones. Dit komt natuurlijk het beste over op het podium en in de video’s. Empire is als single een vreemde keuze: het is zeker niet het beste nummer. De tien tracks zijn helaas wel wisselvallig van kwaliteit, zowel qua tekst als composities. De plaat is gelukkig wel fijn gevarieerd van sfeer en stijl met makkelijk in het gehoor liggende dansnummers tot behoorlijk experimentele noisy tracks. Leuk: er komt zelfs een nummer met trekharmonica langs.

Fans van Fever Ray kunnen hier vast wel wat mee. Als la Panther zich niet te veel spiegelt aan de kinderlijke maniertjes van Björk (tegen het valse aan), kan deze Afrikaanse diva het nog best eens ver gaan schoppen.

Het hele album is via SoundCloud te beluisteren. Hieronder de video van het nummer Moonlightpeople: