Nu we die eerste zomerse week gehad hebben is het ook tijd voor de eerste zomerse albumrecensie. En het gloednieuwe album van Kelpe, dat ademt zomer uit iedere porie.

Beatkunstenaar Kelpe (Kel McKeown) draait al een tijdje mee en is te plaatsen in het straatje van de instrumentale hiphop, bij die winkel vol analoge synths naast de smartshop. Fourth: The Golden Eagle is zijn vierde langspeler en staat nog meer dan zijn vorige albums vol met heerlijk feelgood spul. Veel dansbare beats en glinsterende synth-melodieën. Desondanks bewegen de beats en melodieën zich regelmatig over lagen van details. De kleine vondsten en subtiele geluiden geven de tracks net dat beetje extra karakter en maken dat het album, paradoxaal genoeg, zowel ingetogen als uitbundig aanvoelt.

Het fijnste aan Kelpe’s vierde album is de spontaniteit en levendigheid die ervan afstraalt. In werkelijkheid is er natuurlijk vele maanden keihard aan gewerkt, en is over iedere track ongetwijfeld diep nagedacht. Maar voor de luisteraar komen de grillige pauzes in het ritme en onverwachte melodietjes juist impulsief over. Een glimlach valt niet te onderdrukken wanneer de uitbundige melodie van ‘Superzero Theme’ speels om de maat heen danst, of wanneer we ons afvragen of we net echt iemand hoorden niezen tijdens ‘Nice Eyes In My Size’. Ook is het puur genieten wanneer Kelpe halverwege de track ‘Puds’ onbevangen los gaat op zijn synthesizers. Zet het album op, en het is alsof Kelpe het voor jou persoonlijk in elkaar heeft geknutseld, vol met frivole uitbarstingen en kleine grapjes.

Fourth: The Golden Eagle is een album vol fascinerende nummers die goed zijn voor een brede grijns en een vrolijk dansje.