Was techno in haar kinderschoenen nog heuse toekomstmuziek, de afgelopen jaren wordt er vooral veel teruggegrepen op geluiden uit de begindagen van het genre. De aanhoudende stroom van revivals stemt tot nadenken: wat is de meerwaarde van dit obligate teruggrijpen naar het verleden? 

Is elektronische muziek nog wel zo vernieuwend als het was toen de techno-revolutie aanving, twintig jaar geleden? Hoewel ik die vraag ontkennend zal beantwoorden en ik moet toegeven dat dat me spijt, verschijnen er soms sterk op het verleden leunende albums die zó mooi zijn dat het gebrek aan vernieuwing me een worst zal wezen.

Neem Arne Weinberg’s Alpha & Omega. Het album, onlangs verschenen op zijn eigen AW Recordings, klinkt alsof het vijftien á twintig jaar geleden is opgenomen in Detroit of Sheffield. Diepe melodieuze techno, aangedreven door gedetailleerde drumprogrammering en ingekleurd met synthesizergeluiden die je herkent van oude Derrick May producties of platen van B12. Weinberg, een in Schotland woonachtige Duitser, begint zijn tweede langspeler zoals het een klassiek techno album betaamt.  Een downtempo opener start de sfeer, de twee volgende tracks laten de drumpatronen langzaam aanzwellen en met het prachtige tweeluik Nightstalker en Arcane is Arne’s retro-futuristische techno-trein op stoom. Het tempo ligt hoog, zonder dat de muziek gehaast klinkt. De soms drukke drumpatronen en dito melodieën worden begeleid door synth-washes die de geluiden bijéénbrengen en de tracks rust geven. Naast meer rechtvooruit techno tracks als Defining Negative Spaces of Eclectic Spiral zorgen de op electro-leest geschoeide tracks als Synthethic Dissection en With Trembling Hands voor de nodige afwisseling.  

De cd-koper wordt door Weinberg nog eens extra verwend met een bonusschijf vol ambient techno. Het eerder op vinyl verschenen Leviathan, een beatloos dub-techno epos van een kwartier, opent de tweede cd, die zijn hoogtepunt beleeft met Exoplanets. Melodie, ritme en een stem die vertelt over planeten buiten ons universum vinden elkaar in klassieke ambient techno. Exoplanets klinkt alsof het altijd al bestaan heeft, maar je het nu pas te horen krijgt.  Ook voor de bonus-cd geldt: vernieuwend is het niet, prachtig wel. 

Ben jij retro genoeg om heuse cd’s te luisteren en wil je het album van Weinberg aan je collectie toevoegen, dan is haast geboden. Er zijn slechts 200 exemplaren beschikbaar. De vinyl-oplage is hoger, maar dan mis je de extra ambient-nummers. Datzelfde geld voor de legale download-variant. De distributie van alle formats ligt in de handen van het onvolprezen Clone uit Rotterdam. 

https://www.youtube.com/watch?v=r2nBqLCxedM&feature=related