Het is dit jaar 25 jaar geleden dat dance zijn intrede deed in Nederland. Eclectro gaat daarom alle jaren af en bespreekt de rest van dit jaar elke week een roemruchte gebeurtenis. Dit keer 1991: inmiddels begint dance aan het vierde jaar in Nederland en worden ook de charts bestormd door danceplaten. Het is ook het jaar van de eerste release van de House Party-serie.
Het label Arcade pikt de nieuwe muziekstijl genaamd dance al heel snel op. In 1989 releasen ze de eerste editie van de legendarische (daar is het woord weer) Turn Up The Bass-serie. Met deze serie brengen ze op cd, cassette en vinyl als een van de eerste dancetracks bij het grote publiek. Dit zorgt er mede voor dat de Top 40 in 1991 vol staat met dancetracks zoals Moby met Go en 2 Brothers On The 4th Floor met Turn Da Music Up. L.A. Styles James Brown Is Dead komt zelfs op de eerste plek.
Ook in 1991 komt Arcade met een mixserie genaamd House Party. Deze serie is voor mij, samen met serie The Dance Sampler, de eerste echte kennismaking met dance. Eén cd bestaande uit 48 nummers die in rap tempo achter elkaar zijn gemixt.
De serie wordt in elkaar gezet door de heren Thimbles (Bart Vingerhoets), Cowboy (Svenno Koemans) en Dames (Mr. Ladies), een team dat voor heel veel mixen verantwoordelijk was in die tijd. Zij zijn het ook die, onder de naam TCM, de intro’s, outro’s en intermezzo’s maken voor de House Party-cd’s, maar ook voor andere mixcd’s uit die tijd zoals de jaarmixen van Turn Up The Bass. Op de eerste House Party werden de intro en de outro overigens gemaakt door Mr. Fact & Pulsemaster E.
Mijn favoriete House Party-cd is deel 2. Allereerst dankzij de fantastische tracklist. In die tijd was die al heel erg goed, maar terugkijkend (mede door een zeer grote dosis jeugdsentiment) staan voor mij alle toppers uit die tijd op die cd. Ten tweede omdat er een meesterlijke combo opstaat in de vorm van Moby – Go, DHS – The House Of God en Speedy J – Pull Over die werkelijk briljant in elkaar overgaan (rond 17:00):
En tot slot bevat House Party 2 één van de meest besproken hits van het jaar 1991. Op de eerste ‘persing’ staat O Fortuna van Apotheosis nog als uitsmijter op de cd, een track die er snel nog even opgezet was omdat het een kneiter van een hit bleek te zijn. Hij staat dan ook na de outro. Nadat de familie van Carl Orff achter de release van deze plaat kwam, ging zij naar de rechter om de single uit de winkel te halen. Zo kon het dus zijn dat mijn versie van House Party 2 wel O Fortuna als afsluiter had, maar die van mijn klasgenoot niet (net zoals op Turn Up The Bass 17 het geval was).
De serie komt uiteindelijk tot 13 delen. Na de release van deel 6 volgt deze serie de algehele tendens van die tijd en worden er twee delen per keer uitgebracht. Hierbij vertegenwoordigt één deel het mellow-geluid, en één deel het harde geluid. Na het 13e deel krijgt de serie in 1995 nog een boost met verschillende delen in één jaar, maar het blijken de laatste edities van een legendarische serie.
Luister hier de complete mix van House Party 2:
Luister hier deel 1:
Ongelofelijk. Ik weet nog dat ik op een camping (bij Cadzand, ofzo? geen idee) twee d90-tapes kreeg met daarop House Party 2 en 3. Ik was 11, 12, en die tapes waren hét moment dat ik echt iets met elektronica kreeg.
Wat me vooral bijstaat van die tijd, is dat het (zeker op die leeftijd) onmogelijk was om aan veel materiaal te komen. Je had de illegale zenders (hoe heette dat station ook alweer dat illegaal vanuit België house uitzond?), je kreeg op een gegeven moment Turbulent / Hardcore Radio op Stadsradio Rotterdam, maar er was nooit voldoende. House Party was tot, zeg, editie 5 dé ultieme bron van alles wat hip & happening was.
Wat een feest was dat. Wacht, ik ga even huilen.
Channel X?
Channel X!
In Amsterdam hadden we toen radio 100
Overigens begon de vpro in die periode, of misschien al iets eerder, ook met broadcasten van de nodige mixen op de radio
Kwam For Those Who Like To Groove toen via de VPRO?
http://forthosewholiketogroove.nl/
Wauw, wat is die O Fortuna remix fout zeg. Ik ben bijna blij dat dit voor mijn tijd is. :p
Toen was dat de spreekwoordelijke shit, Mark. Je wist niet beter.
Fout ja? Ik houd mezelf gewoon nog steeds voor dat het een vette plaat is en in een grote zaal breekt hij ook nog steeds gewoon de tent af :).
Ja die O Fortuna was nogal de shit idd, ik had ‘m op cassette-single. (ja dat bestond echt kinders).. Leuke aflevering in deze reeks, dit is toch de soort geschiedenis die je niet in de verantwoorde annalen terug zal vinden. En stiekem vind ik dat ook wel terecht hoor, het gehalte kermismuziek tussen de klassiekers door is nogal hoog. Fout, ja, maar ach.. dat maakt de herinnering er niet minder om.
Foute muziek is wat dat betreft mijn specialiteit Joost, wacht maar tot ik electro ga bespreken :D. Maar even eerlijk, vind je echt dat er op die House Party cd’s zoveel foute platen staan? Een plaat als Dominator, is dat een foute plaat?
Dat is ook het mooie aan die begintijd, alles mocht door elkaar.
Liefhebbers van nu van allerlei uiteenlopende soorten dansmuziek kunnen elkaar ook altijd weer vinden in die collectieve herinnering.
Yep, zo staat het mij dus ook bij.
Rode Schoentjes, James Brown Is Dead of toch Still Alive, Dominator, Get Ready For This? Tsja…
Redelijk klein aantal toch op 42 tracks. En Dominator ook al een foute plaat? Mijn gevoel voor ‘credible’ laat me dan toch blijkbaar echt in de steek hoor.
tja, daar was ik toen bijna al te oud voor, hahaha
Pingback: 25 jaar dance: 1992 – TURRRRRRRRRRBULENTIE!!!!1!ELF! | Eclectro
Legendarisch. Vooral 1 en 2 veel geluisterd. Toffe post. Over credible gesproken; stond Herman Heinsbroek in die tijd niet aan het roer van Arcade?