Het is dit jaar 25 jaar geleden dat dance zijn intrede deed in Nederland. Eclectro gaat daarom alle jaren af en bespreekt de rest van 2013 elke week een roemruchte gebeurtenis. Deze week snijden we al het overbodige weg en zetten we echoput wagenwijd open: het is 1993, het jaar dat dubtechno wordt geboren. 

Ik ga niet voor jullie liegen: in 1993 was ik meer bezig de teksten van Rage Against The Machine uit mijn hoofd te leren, dan me te verdiepen in diepe elektronische echosymfonien op een obscuur Duits platenlabeltje. Maar toen ik, een jaar of vier later, met enige mazzel in aanraking kwam met Basic Channel, ging er een wereld voor me open. Deze post is geen poging om de geschiedenis van het label op te schrijven: zie het als een liefdesbrief. Met youtube-clips om de liefde te delen.

Moritz von Oswald en Mark Ernestus, de mannen achter Basic Channel, maakte in 1993 reducties van wat eens technonummers geweest moesten zijn. Hun nummers leken een eindeloze herhaling van vrijwel dezelfde klanken, steeds net weer wat anders. De muziek liet je wegdromen met onderwaterklanken, ruislagen en hypnotisch herhalende akkoordlagen. Hieronder kun je luisteren naar Lyot rmx, van de derde Basic Channel twelve inch, de meest radicale vroege plaat van het tweetal.

Basic Channel stond daarmee aan de wieg van een genre dat we nu dubtechno noemen. Dankzij re-releases, compilatiealbums en natuurlijk de youtubes kun je eenvoudig kennismaken met hun klassieke werk. Een introductie die de dansvloerkant van het tweetal benadrukt, is cd Arrange & Process Basic Channel Tracks die discipelen Scion een kleine 10 jaar later uitbrachten. Er zijn weinig mix-albums die ik vaker gedraaid heb. En nu nog verlies ik mijzelf regelmatig in dit kleine uur hypnotiserende en stuwende dubtechno van de bovenste plank.

Toen de wereld van Maurizio en Basic Channel eenmaal voor me openging, bleek er veel meer moois te ontdekken. Hun platen met de vocalist Tikiman bijvoorbeeld, eerst op het Main Street-label, en daarna op Burial Mix en Rhythm & Sound. De technoritmes maakten langzaam plaats voor een lome maar dwingende reggae-pulse, die het verband tussen de Duitse electronische abstractie en de Jamaicaanse reducties van dubmeesters als King Tubby of Scientist onderstreepte.

In 1995 richtten Van Oswald en Ernestus zelf Chain Reaction op, een label dat werk van geestverwanten uitbracht. Identiek vormgegeven platen en cd’s van in vergetelheid geraakte namen als Vainquer en Porter Ricks en culthelden als DJ Pete aka Substance en Fluxion. Maar ook vroeg werk van grote namen als Vladislav Delay en Monolake, artiesten die nog steeds in de top van de elektronische muziek meedraaien met een geluid dat onmiskenbaar zijn oorsprong heeft in het werk van Basic Channel.

Een onvoorstelbare hoeveelheid discipelen houdt het erfgoed van Ernestus en Von Oswald tot op de dag van vandaag levend. Van de vrij letterlijke vertalingen van Deepchord, Luke Hess of Brendon Moeller tot de meer melodieuze interpretatie van Claro Intelecto of de radicale technoskeletten van Andy Stott, van de omfloerste dubstep van 2526, Burial of de Skull Disco-kliek tot de stugge Berghain-techno van Dettmann en Klock: Allen ze zijn absoluut schatplichtig aan de twee grootmeesters van de dubtechno uit Duitsland.

Zelf leunen de heren absoluut niet achterover. Moritz von Oswald maakte dit jaar nog een album met Detroit-pionier Juan Atkins en is actief met zijn fantastische Moritz von Oswald Trio. Mark Ernestus richt zich minder op techno en meer op het produceren van andere muzikanten. Hij bracht dit jaar een cd uit met een groep muzikanten uit Dakar. Alle drie de bovengenoemde projecten zijn origineel, ritmisch, repetitief en hypnotiserend. Alle drie vind ik ze fantastisch. Ik blijf de verrichtingen van beide mannen dan ook met liefde volgen. Fan ben je immers voor het leven.