Het is dit jaar 25 jaar geleden dat dance zijn intrede deed in Nederland. Eclectro gaat daarom alle jaren af en bespreekt de rest van dit jaar elke week een roemruchte gebeurtenis. Dit keer 2004: het scheelde weinig of ook de roemruchte club op de Amsterdamse Rozengracht, Mazzo, kon haar 25-jarige jubileum vieren. Maar het mocht niet zo zijn…

Onze eigen spoof heeft al flink kunnen reminiscen over de roemruchte club Roxy, maar Amsterdam had in de jaren negentig nog veel meer te bieden op het gebied van house. Zo was er de V.I.P. Club (Vrijdag In Paradiso) met o.a. Spider Willem en voor het wat stevigere werk kon je terecht in de Melkweg voor de HQ (High Quality) avonden met JP en Tom Harding.

DJ Per op zijn eigen Paradise-avond in de Mazzo

Maar ondergetekende ging het liefst naar die kleine club op de Rozengracht, Mazzo. Opgericht in 1980 en een hotspot voor new wave muziek, werd de club al snel the place to be voor techno en house in de jaren ’90. Naast resident dj’s Carlijn, Cellie en Russ Cox gaven ook grote namen als Jeff Mills, Adam Beyer, Sven Väth en Judge Jules hier acte de presence. Ook verzorgde Per er zijn Paradise-avonden vol ambient, progressive house en, jawel, trance.

Russ Cox mixt het eerste Mazzo Mix-Up album

Ik was erbij toen de eigengereide Brit Billy Nasty een onuitwisbare indruk achterliet door het aanwezige publiek totaal murw te beuken met een meedogenloze technoset. Een kunstje dat hij herhaalde op één van de mix-cd’s die Mazzo in eigen beheer uitbracht. En ook was er altijd ruimte voor onbekend talent. Eén van de fijnste avonden die ik er heb mogen beleven kwam volledig op het conto van de Zuid-Afrikaanse dj Allen, die de 300 aanwezigen in totale extase bracht. En van wie daarna nooit meer wat vernomen werd.

Maar het was niet altijd feest aan de Rozengracht. In 1995 werd de club opgeschrikt door een brand(je) en moest de tent tijdelijk gesloten worden. Eind 1996 konden de deuren weer een tijd dicht, toen de toenmalige burgemeester Schelto Patijn de oorlog verklaarde aan de drugshandel en een flinke politie-eenheid de club in stuurde. Schande werd er van gesproken, want werd er niet in elke club in Amsterdam gedealt? Veel vaste bezoekers vonden dat de Mazzo gezocht werd en een makkelijke prooi vormde, omdat de club zich niet in het toeristische hart van de stad bevond. Die bewering werd al snel geloochenstraft; in de jaren erna konden ook Escape en IT tijdelijk haar deuren sluiten nadat er drugs gevonden werd.

Bovenstaande incidenten hebben de club geen goed gedaan. Mazzo trof maatregelen: het deurbeleid werd strenger, de sfeer minder, en ondanks dat er nog steeds grote namen werden geboekt, kwam langzaam de klad er in. In 2004 sloot Mazzo voorgoed haar deuren. Drie ex-werknemers van de Mazzo hebben nog geprobeerd een doorstart te maken in club Panama in het Oostelijk havengebied, maar echt van de grond kwam dat niet. En vorig jaar en begin dit jaar was er nog een speciale Mazzo-avond in Studio 80, waar oude tijden weer even herleefden.

Estroe en Steve Rachmad tijdens de Mazzo reunie in Studio 80

Maar de club waar ik als tiener menig avondje springend en dansend doorbracht is niet meer. Tegenwoordig is Mazzo een trendy Italiaans restaurant, waar het interieur nog doet denken aan lang vervlogen tijden en waar kalende mannen van middelbare leeftijd nog steeds oude herinneringen ophalen.