Onlangs verklaarden Gernot Bronsert en Sebastian Szary, beter bekend als Modeselektor, in een interview met DJBroadcast dat zij zich op hun 50Weapons-label beperken tot 50 releases, zodat zij zichzelf dwingen om het kaf van het koren te scheiden en alleen maar met vernieuwende muziek te komen. En met sterke albums van onder andere Cosmin TRG, Shed, Benjamin Damage & Doc Daneeka en Phon.o kunnen wij dat alleen alleen maar beamen. Wordt Heliosphere, het solo-debuut van Benjamin Damage, de zoveelste voltreffer voor het succesvolle label?

Vincent: Wat direct opvalt bij het beluisteren van Heliosphere is dat het album een stuk donkerder klinkt en meer techno-georiënteerd is dan They!Live, dat hij samen met zijn maatje Doc Daneeka produceerde. Het album is veel minder dansvloer-gericht en lijkt sterk beïnvloedt te zijn door de meer experimentele en futuristische techno van Jeff Mills of Planetary Assault Systems, om er maar een paar te noemen.

Martin: Dat is zeker! De “nieuwe jongens” lijken terug te grijpen naar het “oude vertrouwde geluid” waarbij ze wel proberen om nieuwe structuren en invalshoeken te zoeken. Resident Advisor publiceerde nog niet zo lang geleden een mooi stuk waarin met o.a. Surgeon en Perc wordt gekeken naar de “terugkomst” van het oude, rauwe geluid. Skream twitterde dat hij vanaf nu alleen nog maar techno, house en disco gaat draaien. Ook Benjamin Damage legt een oud en vertrouwd techno maar ook tech house gevoel in zijn plaat. Zo doet dit nieuwe album mij ontzettend denken aan het album Day By Day van Vegas Soul uit 1999. Een album wat vandaag de dag ook zeker een plekje had kunnen krijgen op 50 Weapons.

Vincent: Je slaat de spijker op z’n kop. 50 Weapons lijkt patent te hebben op dit “nieuwerwetse” geluid. Ook op het album van Cosmin TRG werd er teruggegrepen naar de oude, vertrouwde techno sound, maar dan in een modern jasje, in dit geval met sterke garage-invloeden. Een album waarmee je Heliosphere overigens prima mee kunt vergelijken. Eerder zagen we Mike Dehnert al het startsein geven voor de hele techno-revival. Framework klinkt weliswaar een stuk rauwer, maar Heliosphere past geheel in die lijn.

Maar genoeg beschouwd, laten we het album er eens bij pakken. Waar Vincent en ik het allebei over eens zijn is dat Benjamin Damage het niveau van 50 Weapons meer dan waard is. Het album is een mooi geheel waarbij we toch zeker de volgende tracks eruit willen pakken.

Martin: Delirium Tremens is het eerste nummer op het album waarbij de remmen wat mij betreft echt los gaan. Een zeurende loop neemt je in het begin van het nummer op sleeptouw waarbij de drive meteen opvalt. In het tweede gedeelte veranderd de groove wat het nummer nog meer een rauwe rand geeft. Deze track gaat het heel goed doen op dansvloeren. Het heeft ook ontzettend het “oude gevoel” in zich wat we in het begin van de review besproken.

Vincent: Klopt, die track doet heel sterk denken aan de futuristische techno van Jeff Mills en Robert Hood. Ook Extrusion is daar een prima voorbeeld van. Toch zoekt Benjamin Damage ook vaak de diepte. Met 010x en Light Year neigt hij wat meer naar de deep en tech house.

Martin: Zeker, dat dit album zich ophoudt op de vage grens tussen dansvloer en chillout (hoor ik daar Beneden NAP?) blijkt wel uit de track End Days. Wat een sfeer heeft dit nummer zeg. Een ruizige achtergrond, een lome breakbeat en een melodielijn die daar perfect inpast. Wat een fijne track. Ik zou niet durven om één op één een vergelijking met Burial te maken maar je hoort, wat mij betreft, zeker wel de invloeden die deze man op deze track heeft gehad.

Vincent: Zo kent het album nog wel meer momenten van bezinning. De dansvloer laat hij dan even achter zich en creëert hij ruimte om te experimenteren met IDM.

Martin: Die contrasten en het feit dat het toch een mooi geheel blijft vind ik erg tof. Stevige techno, mooie soundscapes en zelfs breakbeats. Heliopause sluit het album af en doet dat op een meer dan waardige manier. Een mooie soundscape die via een aardig distorted einde een passend slot vormt van dit album.

Vincent Inderdaad. Het zorgt voor de broodnodige variatie, waardoor het album blijft boeien. Door zoveel stijlen te hanteren loert altijd het gevaar dat techno-liefhebbers het album links laten liggen omdat er teveel wordt geëxperimenteerd, en dat liefhebbers van meer experimentele elektronische muziek het weer teveel techno vinden, maar Benjamin Damage heeft wat mij betreft hierin een prima balans gevonden.

Concluderend: Heliosphere is een typische 50 Weapons release. Damage grijpt regelmatig terug naar de oude techno sound, maar laat zich ook sterk beïnvloeden door hedendaagse muziekstijlen. Bovendien schuwt hij niet te experimenteren met IDM en ambient. Hij heeft hierin een prima balans gevonden en daardoor zal het album een breed publiek aanspreken.

Meer horen van Benjamin Damage? Beluister dan ook vooral de zijn podcast voor webzine XLR8R!