Afgelopen zaterdag was ik voor Eclectro bij TWSTd in de Catwalk. Het doel was op papier simpel: ga luisteren naar Aril Brikha en Billy Nasty en schrijf een recensie. In de praktijk bleek dat toch lastig.
Het begon rond 1 uur uitstekend met een geweldige dj-set vol eigen werk van Taras van de Voorde, waarna Aril Brikha om 2 uur zijn laptop aanzwengelde. In een goed uur presenteerde hij een prachtige liveset: ‘Winter’ in een uitgesponnen versie die minutenlang bleef doorgaan richting een euforisch publiek, warme synthesizers die via trance-arpreggio’s en technobeats de voetgangerstunnel vulden, en veel werk van de Ex Machina-langspeler uit 2007. Prachtspul dus.
Het échte probleem begon bij Billy Nasty. De beste man startte om 5 uur, en vroeg met zijn muziek aan het publiek om een versnelling hoger te gaan. Waarom, lieve lezer, waarom start hij pas om 5 uur? Ik was inmiddels al zo lang bezig en zo lang wakker (en, toegegeven, zo lang aan het bier) dat overleven en ademhalen hoger op mijn prioriteitslijst stonden dan aandacht hebben voor de muziek van de dj, laat staan dansen.
Volgende week staat er weer zo’n uitputtingsslag op het programma. Tijdens Time Warp Nederland begint de grote headliner Laurent Garnier om 4 uur, waarna hij tot een uur of 12 doordraait. ’s Nachts dus. Da’s nog knap lastig zonder noemenswaardige speed- of cocaïneverslaving.
Word ik – met mijn 27 jaar – oud? Ben ik geen echte feestganger? Moet ik vaker gaan hardlopen? Minder drinken? Een man worden? Amfetamine inslaan? Of zijn dancefeesten in een vicieuze cirkel van alsmaar later en later beland, waarbij een headliner op zijn vroegst mag beginnen als de zon gaat gloren en de vogels fluiten?
Begrijp me niet verkeerd: van mij mogen feesten zo lang doorgaan als dat mensen willen. Ik begrijp ook dat een grote naam kan helpen om een feest diep in de nacht weer nieuwe energie in te blazen. Maar moet het beste echt voor het laatst bewaard worden? Geniet je niet veel meer van headliners op een moment dat je nog wakker bent en er echt voor wilt gaan, dus zo tussen 11 en 3 ’s nachts? Doen dancefeesten zichzelf niet tekort door grote namen te laat programmeren?
Wat zijn jouw ervaringen met dancefeesten? Bevalt het goed dat bekende artiesten pas laat aan de slag gaan, of zou je hen liever vroeger geprogrammeerd willen zien? We horen het graag in de reacties bij dit bericht! (en ja, bonuspunten voor de eerste reactie die melding maakt van VroegOpStap.nl, maar dat is niet wat ik bedoel).
Aril Brikha – live @ TWSTd (Catwalk, Rotterdam, 22-11-2008)
[vimeo]http://www.vimeo.com/2334502[/vimeo]
Billy Nasty – dj-set @ TWSTd (Catwalk, Rotterdam, 22-11-2008)
[vimeo]http://www.vimeo.com/2334593[/vimeo]
De Rotterdamse producer en dj Taras van de Voorde stond afgelopen oktober in de Rotterdamse Catwalk om het publiek op te warmen. Hij deed dit met een downtemposet die prima gedijt in de duisternis van de aanstormende winter. Er komen onder meer tracks voorbij van Floating Points, Melon en Stimming, en die laatste sluit het muzikale haardvuur af met de sublieme track ‘Song for Isabelle’. Diepe house voor de donkere uren dus.
