Eclectro-lezer Bas Gezelle schreef op het weblog van zijn werkgever Rhinofly onderstaand bericht over democratie in de dance. Een paar leuke voorbeelden en een interessante vraag. Waarom zijn er relatief weinig initiatieven die nieuwe media gebruiken om een band op te bouwen tussen publiek en plek?

Op naar een democratisch nachtleven
Uit eerdere posts is al gebleken dat ik een liefhebber ben van elektronische muziek. In het Rhinofly jargon spreekt men dan van een blieptuutfan. Als blieptuutfan ben ik geregeld te vinden op feesten in diverse clubs. Wat mij altijd verbaasd heeft is dat er nog zo weinig gebruik gemaakt wordt van nieuwe technologische ontwikkelingen om de interactie tussen de dj, maar ook de club zelf, en haar doelgroep te bevorderen. Toevallig las ik net in de trein een column van Erwin Blom in de Adformatie van afgelopen donderdag waarin hij eigenlijk een beetje hetzelfde beeld schetst. Zo komt hij al dertig jaar in de Paradiso, maar de Paradiso kent hem niet. Als ze meer data van hem hadden verzameld in de loop der jaren hadden ze hem aan de hand van zijn stapgedrag en muzieksmaak gerichte aanbiedingen kunnen doen.

Erwin Blom heeft een uitstekend punt en ik ken dan ook eigenlijk geen clubs die dit doen. Zo vind ik het ook bijvoorbeeld heel raar dat er niet meer interactie is tussen het publiek en de optredens in een club. Een twitter-backchannel is bijvoorbeeld zo gemaakt. Toch kwam ik onlangs twee initiatieven tegen die wel degelijk voor meer interactie zorgen.

Dialoog tussen performer en publiek
Zo organiseert de bekende technoartiest Richie Hawtin van het Minus-label een serie evenementen onder de naam Contakt. Op deze feesten staat een “Cube” die via RFID ervoor zorgt dat er een dialoog ontstaat tussen de performers en het publiek. Op deze manier zorgt Minus ervoor dat mensen op een andere manier een feest kunnen beleven. De Cube herkent members met hun RFID-membercard en dan verschijnt je naam op een groot video-scherm. Als je herkent wordt als member, een membership kost €30,-, dan krijg je gegevens van de sms–gateway van die avond. Je kunt dan sms’en met dj’s en zij met jou. Ook wordt content zoals video en audio op deze manier gedeeld met het publiek. Members die niet aanwezig kunnen zijn kunnen thuis inschakelen op de Cube en zien live-video van het evenement en horen de dj-sets. Hawtin is dus niet alleen vooruitstrevend in zijn muziek, maar ook met zijn evenementen.

Een ander leuk idee wat ik tegen ben gekomen is Tony Player. Tony Player is een initiatief van Pepijn Lanen van de Jeugd van Tegenwoordig. TonyPlayer is zoals ze het zelf noemen democratic nightlife of nightlife 2.0. TonyPlayer maakt gebruik van de software van Twones. Twones is software dat net als Last.fm jouw muzieksmaak indexeert en ervoor zorgt dat jij dit met andere mensen kan delen en erover kan praten en nieuwe muziek vindt die jij leuk vind.

Stemmen op tracks
Op Twones kan je fan worden van andere Twoners. Als je fan wordt van Tony Player dan volgt hij jouw Personal Music Activity (PMA). Als je op een feest komt waar Tony Player actief is dan kan je via sms of bluetooth je profiel activeren. Je ziet dan heel groot jouw avatar op het scherm. Al de door jouw geluisterde tracks op Twones zijn dan te zien door de dj. Op deze tracks kan ook gestemd worden door het publiek om ervoor te zorgen dat bepaalde tracks gedraaid worden. Stemmen gebeurt nu nog via sms, maar ze zijn op zoek naar andere oplossingen. Ik zeg Twitter! Als jouw track gedraaid wordt dan zie je jouw avatar en username op het scherm.

De dj bouwt dus een set op die geheel gebaseerd is op de input die de bezoekers geven. Het publiek bepaalt dus de toon van de avond. Hoe democratischer en dus 2.0 kan een stapavond worden. Zoals Pepijn al aangeeft in onderstaande video “Als er kutmuziek gedraaid dan is het geheel jouw eigen schuld”. Ik vind het echt een erg tof initiatief en ga binnenkort eens een Tony Player feest bezoeken. Het eerste feest heeft al plaatsgevonden tijdens de Amsterdam Dance Event een week geleden.