Tag archieven: Duitsland

Robag Wruhme maakte met Thora Vukk de ideale huiskamertechno.

Waarom de artiestennaam Robag Wruhme aannemen als je Gabor Schablitzki heet? Ook zonder omgedraaide voornaam klinkt dat al behoorlijk enigmatisch. Wer ist der Robag? Robag Wruhme was de helft van het duo Wighnomy Brothers. Deze dj’s waren erg succesvol in het Duitse clubcircuit tot ieder zijns weegs ging. Thora Vukk kwam afgelopen lente al uit, maar is te mooi om hier onbesproken te laten wegens wat laat ontdekt. Wruhme’s club-achtergrond is op zijn tweede solo-cd nog goed te horen. Uptempo techno is ruim aanwezig, maar wel veel minder dwingend dan op zijn vorige plaat. De opzwepende stukken worden namelijk afgewisseld met akoestische intermezzo’s en experimentele ambientpassages.

Thora Vukk is jazzy, intiem en soms dromerig. Dat maakt deze plaat zeer geschikt voor de huiskamer. De korte ambient-bruggetjes die de lange tracks verbinden heten simpelweg Brücke eins tot en met fünf. Dat betekent niet dat de ‘koude’ beats en ‘warme’ instrumenten als aparte blokjes achter elkaar geplakt zijn. Digitale en akoestische elementen worden door de hele plaat heen gecombineerd tot een aangenaam geheel waarbij het goed op de bank hangen is. Zo hoor je onder andere een electrische Rhodes piano, field recordings, fietsbellen, violen, opnames van pratende mensen en een enkele zanglijn. De plaat zit vol fijne details, zoals tussen de beats door geweven geklop op een deur. Fans van Nicolas Jaar en Pantha du Prince zouden dit echt even moeten proberen. Alle tracks zijn te horen in de SoundCloud via Pampa Records. Beluister eens het technonummer Bommsen Böff, gevolgd door de schijnbaar geïmproviseerde piano-afsluiter Ende om beide uiteinden van het spectrum te horen. Deze plaat gaat het zeker halen tot mijn top 5 van 2011.

Review: Stephan Bodzin vs. Marc Romboy: Luna

Stephan Bodzin vs. Marc Romboy - LunaWas het eigenlijk wel de bedoeling toen enkele jaren geleden Stephan Bodzin en Marc Romboy gezamenlijk de studio indoken, om zes jaar lang samen te werken en naast hun solo-werk ook als duo een stempel te drukken op de (Duitse) technoscene? Beide heren zijn absoluut geen onbekenden. Bodzin ging met de aandacht lopen in 2007 met de release van zijn debuutalbum ‘Liebe Ist’. Daarnaast houdt hij zich voornamelijk bezig met zijn label Herzblut Recordings. Marc Romboy had niet veel later ook een eigen (tweede) plaat ‘Contrast’ uit. Belangrijker dan zijn eigen werk zijn de tal van releases verschenen op zijn immer kwaliteit afleverende Systematic Recordings met artiesten als John Dahlbäck, Spirit Catcher en Robert Babicz.

De grote constante in ieders geluid: vernieuwing. Een aanpak die ze duidelijk doorvoerden, niet alleen in hun solowerk, maar opvallender in hun samenwerking. Het viel meteen op dat de twee heren zich door mekaar lieten inspireren en stimuleren. Het leidde tot tal van 12”-releases die her en der door dj’s werden opgepikt en door liefhebbers verzameld. Het geluid van Bodzin en Romboy limiteert zich niet enkel tot de dansvloer. Ook in de huiskamer blijven de tracks, die trouwens een toonbeeld zijn van subtiliteit en ingetogenheid, kaarsrecht overeind. Die jarenlange kwalitatieve vlijt is nu verpakt op ‘Luna’.

Het is een uitgebreide collectie songs geworden, verspreid over maar liefst drie cd’s of zes vinylplakken. De heren hebben niet lukraak wat werk verzameld maar hebben degelijk hun hoofd gebroken over de opbouw van de verzamelbox.

Het eerste schijfje bevat al de tracks die de heren gedurende zes jaar op de dansende medemens gelost heeft. Tracks die hun degelijkheid in de discotheken al getoond hebben. Maar omdat teruggrijpen zo makkelijk is, hebben Bodzin en Romboy met ‘Triton’ en ‘Oberon’ CD I ook van nieuw werk voorzien. Deze nieuwe tracks hebben de eer om het startschot te geven. Een gedurfd statement in een ongelooflijk palmares. Maar ook meteen getuigend van aanhoudende kwaliteit en tijdloosheid omdat de twee nieuwkomers onopvallend blenden met het oudere werk als ‘Hydra’, ‘Atlas’ en ‘Phobos’. Die laatste is trouwens in een ‘synthapella’-jasje gestoken, volledig ontdaan van beats en percussie. Een aparte luisterervaring die gek genoeg niet storend is. ‘Callisto’ bijvoorbeeld mengt op die manier perfect met ‘Luna’. Daardoor valt op dat hun tracks niet moeten teren op de mokerslagen die doorgaans frequent in techno doorgevoerd worden. De beats zijn slechts dragers van het geluid, de finale afwerking.

Omdat de heren in hun betaalde tijd ook als dj’s door het leven gaan, hebben zij hun eigen werk gebruikt om hun mixskills op CD II te tonen. Synthapella-versies van eigen nummers gaan in de weer met remixversies van Minilogue, Dominik Eulberg, Joris Voorn, Martin Buttrich en zo meer. Het is een smaakmaker voor het volledige werk dat we terugvinden op de eerste en derde schijf. Die laatste is zo volgepropt dat deze enkel als een verzameling van mp3-bestanden door het leven kan gaan. Laat die meteen ook het bewijs van het producers-succes van de twee zijn. Zowat elk goedklinkende techno-naam heeft een track van Bodzin en Romboy van een remix voorzien. Minilogue is in de overdrijving gegaan met het 24-minuten durende ‘Hydra’. Ook anderen als Robag Wruhme, Speedy J, Abe Duque, Gui Boratto en Chris Liebing steken hun lof voor de heren niet onder stoelen of banken.

Enigszins is het hopen dat ‘Luna’ niet het einde betekent van de samenwerking tussen beide heren. Hoewel de honger naar nieuw solo-materiaal bij de liefhebbers reuzegroot is, is wat Bodzin en Romboy samen doen pure verwennerij. Het is de geslaagde optelsom van twee verschillende producers die in hun verscheidenheid elkaar vinden. Een perfect huwelijk als het ware.

'We Call It Techno!' belicht vroege Duitse technoscene

The documentary includes awesome footage of the old clubs and raves from the first Love Parade to the early days of Hardwax, and gains candid insights from the most influential people in the scene from Sven Vath to DJ Hell and Wolfgang Voigt.

wecallittechno-documentaireInteressante documentaire over de begindagen van de Duitse technoscene. In meer dan anderhalf uur word je, aan de hand van unieke beelden, interviews met betrokkenen van het eerste uur en een dikke soundtrack geheel op de hoogte gebracht van de ontwikkeling, de opkomst en het succes van de nu zo grote Duitse scene. Wat de documentaire ‘High Tech Soul’ is voor Detroit, is ‘We Call It Techno!’ voor Duitsland.
Een zeer aan te raden document voor de liefhebber van electronische muziek.

In z’n geheel te bekijken op Google Video (met engelse ondertiteling, onderaan dit bericht)

Speaking in Code
En dan is het nu nog wachten op de volgende goede documentaire: ‘Speaking in Code’, gemaakt door sQuare Productions onder de BPitch Control vlag. Ik volg dit project al bijna twee jaar (en in augustus 2007 ook hier op eclectro voorbij gekomen) en de eindfase lijkt dan nu toch echt aangebroken. De documentaire werpt licht op de hedendaagse technoscene en je gaat dus ook hedendaagse dj’s en artiesten zoals Modeselektor, Wighnomy Brothers, Monolake, Ellen Alien en Miss Kittin voorbij zien komen.

Onderstaande trailer is inmiddels alweer meer dan een jaar oud maar zal Speaking in Code zal in april de eerste ‘sneak peeks’ beleven.

We houden je op de hoogte want de post van 9 februari (waarin ook erg veel goede muziek is te vinden) eindigt met “More to come, including the announcement of the world premiere of ‘Speaking In Code’.

Eerdere documentaires op eclectro:
Kraftwerk en de invloed op Detroit Techno
Universal Techno
High Tech Soul


‘We Call It Techno!’

[googlevideo]http://video.google.de/videoplay?docid=-2040250279662687055&ei=-CmYSbm4GZP2iALfpPnFCw&q=we+call+it+techno&hl=de[/googlevideo]

Trailer ‘Speaking in Code’

https://www.youtube.com/watch?v=fRjCLc563Eo

Zerkalo – Warning You

Het nieuwste electroproject van Heinrich Mueller (Gerald Donald, vroeger Drexciya met wijlen James Stinson) heeft zijn weg inmiddels gevonden op YouTube en MySpace. Met Zerkalo zet Mueller de dark electro-lijn voort die hij eerder uitzette met de twee geweldige, obscure groepjes Zwischenwelt en Black Replica (luistertip!).

Voor de video van Zerkalo op YouTube zijn beelden gebruikt van Mirror, een film van de Russische regisseur Andrei Tarkovsky. Een prima combinatie, als je het mij vraagt.

https://nl.youtube.com/watch?v=mYIfdCiTF90&feature=related