Tag archieven: Gonjasufi

Eclectro's Grote Instrumentale Hiphop-overzicht

Hiphop en elektronische muziek: vanaf de jaren zeventig bewogen ze naar elkaar toe en van elkaar af, als een sinusgolf door de muziekgeschiedenis. Van de gesample’de Kraftwerk-klanken in Planet Rock begin jaren ’80, langs de op UK-leest geschoeide ritmes van Timbaland, tot de productie van Hudson Mohawke voor Kanye West. Er is altijd interactie geweest tussen de stromingen, daar waar de fans angstvallig op hun eigen eilanden bleven. De electronica-scene liet zich gretig inspireren door het hiphoppende deel van de wereldbevolking. We denken terug aan de triphop van Mo’Wax of Ninja Tune, de Schooly-D adorerende big beats-producers a la Chemical Brothers, de breakbeatsfilosofie van het Illbient-gezelschap rond DJ Spooky, of de wisselvallige uitwisselingen tussen Duitse hogeschoolklankkunst en achterstevorengedragen petjes op Eclectric Ladyland: Clickhop Vol. 1, uit het begin van deze eeuw. (Om begrijpelijke redenen kwam het nimmer tot een vervolg, red.)

Toch lijkt er in de afgelopen jaren iets meer aan de hand te zijn dan wat meer of minder geslaagde uitwisselingen tussen twee aparte kampen. Neem AraabMUZIK (rechts), Clams Casino, Hudson Mohawke of Diplo. Producers die zich prima thuis-voelen op beide eilanden en op beide met veel enthousiasme ontvangen worden. Denk aan de festivals als State-X/New Forms, Incubate en Pitch, die het afgelopen jaar beat-bakkers van alle gezindten een podium boden. De afstanden worden kleiner, en de hiphop-beat is alomtegenwoordig. Van trap-beats is het een kleine stap naar Kuedo. Wij voorspellen dat FilosofischeStilte binnen één jaar zal zijn uitgegroeid tot dé go-to-guy van rappend Nederland.

Genoeg teruggeblikt, genoeg geduid: we willen muziek horen. Muziek uit het afgelopen jaar voor gangsters met een wiskundeknobbel. Muziek die er toe deed. Redactie-leden Martin en Triptan zetten hun favoriete elektronica-platen met een hiphop-randje overzichtelijk voor je op een rijtje. Met rustgevende hiphop met een ambient-ondertoon, gefreakte electronische glitch-hop en de adrenaline-opwekkende trap is het een gevarieerd geheel geworden. Eclectro neemt je mee in wat we voor het gemak maar instrumentale hiphop noemen.

Tnght – Tnght
Hudson Mohawke en Lunice zijn op zichzelf al twee grote namen. Dit jaar zijn zij echter samen de studio ingedoken en ontstond de Tnght EP. 5 tracks met een gemiddelde lengte van 3 minuten die stuk voor stuk prijsknallers zijn. Het zijn tracks die gemaakt zijn om zalen, festivaltenten en viaducten compleet te slopen zoals ook gebeurde op het Lockdown Festival. Dat de plaat breed inzetbaar is blijkt wel uit het feit dat heel veel dj’s, uit verschillende stijlen nummers van de ep draaien. De heren lijken nog veel meer materiaal te hebben en hebben de tracks van de Tnght EP ook al aan een blik met rappers gegeven. (Martin)

Gonjasufi – M.U.Z.Z.L.E.
Gonjasufi was de eerste van de LA scene die zijn nieuwste werk uitbracht. Het album mag met recht mini worden genoemd voor zijn korte duur, maar daar is het niet minder kwalitatief door geworden, zo werd al eerder geconstateerd. M.U.Z.Z.L.E. is een melancholische kijk op de wereld vanuit een stoffig stadje. Zo klinkt het in ieder geval. (Triptan)

Shlohmo – Vacation
Deze sferische EP kwam aan het begin van dit jaar uit als het vervolg van het album Bad Vibes. Met de Vacation EP zet Shlohmo de lijn van het eerder werk voort. Ook de remixen die op deze EP staan, van o.a. Airhead en Nicolas Jaar, zijn stuk voor stuk zeer sterk. Wie hem heeft zien optreden, bijvoorbeeld tijdens Pitch, weet ook dat deze jongen een hele andere kant heeft. Tijdens die set ‘airdrumde’ hij iedere plaat die hij opzette mee en kreeg daarmee het publiek op zijn hand. (Martin)

Om Unit – Aeolian
De EP opent met Ulysses, een track die naadloos aansluit bij Kuedo’s Severant, maar de Engelse producer kan meer zo is Fumes veel loomer en Slowfast Matrix juist weer energiek. Daarnaast zijn er nog paar degelijke remixes van de opener te vinden. (Triptan)


Nguzunguzu – Warm Pulse

LA duo dat naar eigen zeggen liever sets draait dan EPs maakt. Desondanks worden hun EPs goed ontvangen (zoals Warm Pulse). Nguzunguzu haakt vaak in op een schimmige atmosfeer met ditto geluid (Drop Cage, Smoke Alarm), maar neemt de luisteraar live mee naar een meer dansbare beleving. (Triptan)

Fifty Grand – Fifty Grand / Exceptional
Met haar eerste release op Aural Sects kreeg ze al wat bekendheid. Vorige maand pakte Vice zowaar uit met een exclusieve track, twee dagen voor haar nieuwe release. Fifty Grand is een exponent van dream hop, één die ook de nachtmerrie niet schuwt. Haar muziek speelt zich af in de vage en slapeloze uren van nacht. Bandcamp is je vriend. (Triptan)

Eprom – Metahuman
Nadat Eprom zijn eerste release (Regis Chillbin) had uitgebracht op het Amsterdamse Rwina Records stroomde de aanvragen binnen. DJ Shadow en Questlove wilden allen zijn muziek draaien. Met Metahuman vestigt Alexander Dennis definitief zijn naam. Het album is een dystopie aan beats en synths. Dat zijn muziek gemaakt lijkt om over te rappen blijkt wel uit de verschillende bootlegs die er op het net staan. (Triptan)

Slugabed – Time Team
Het eerste album van Gregory Feldwick a.k.a. Slugabed bevat misschien niet alleen maar glitch-hop tracks maar Time Team bevat naast de meer housey tunes nog genoeg fijne Glitch tracks die het luisteren meer dan waard zijn. Wat te denken van Moonbeam Rider (van de gelijknamige EP) en Mountains Come Out Of The Sky? (Martin)

Clams Casino – Instrumental Mixtape 2
Op het eerste deel van Instrumentals kwamen er vooral de instrumentalen van rap nummers voorbij, maar op deel 2 is er meer verscheidenheid. Naast de beats van Lil B en A$AP Rocky, komen ook remixes van Washed Out en Lana Del Rey voorbij. Toch zijn de instrumentalen van I’m God en Leaf de sterkhouders. (Triptan)

Zijn er nog artiesten die we over het hoofd hebben gezien? Of is er een stroming onbesproken? Laat het ons weten in de comments.

Voor de liefhebbers heeft Triptan recentlijk nog een mixtape (Instrumental hiphop, drag) afgemaakt, deze is hier te vinden.

Gonjasufi komt met een nieuw epos

2012 belooft een mooi jaar te worden voor de liefhebber van instrumentale hiphop, glitch hop en alles wat zich in die hoek beweegt. Zo hebben Flying Lotus en Nosaj Thing aangegeven met nieuw materiaal te komen. Maar is het Gonjasufi die als eerste van de scene met nieuw materiaal komt.

MU.ZZ.LE is een mini album dat de psychedelische kant van de lo-fi glitch hop opzoekt. Tracks als Feedin Birds, Rubberband en Blaksuit zijn rauw en lijken zo van een cassette bandje uit 1973 af te komen. The Blame lijkt magisch, maar heeft toch vooral iets tragisch: I’m not the perfect man, and I never claimed to be/ I’ve done some things in my time and even I’m ashamed of me. Het is de combinatie van tekst en geluid dat dit nummer tot een hoogtepunt maakt. Mede door dit soort nummers hangt er een grauwe atmosfeer op MU.ZZ.LE. Dit komt de plaat ten goede omdat er geen overgeproduceerd geluid aan te pas komt. Wel staat het vol met blues ritmes, hoor je af en toe een piano of gitaar en is er zelfs een echo te bespeuren.

Het vervolg op A Sufi and a Killer is goed. Het enige minpunt is de lengte van de release. Waar The Gaslamp Killer namelijk nog een stevige vinger in de pap had op A Sufi and a Killer en het album een dikke 50 minuten duurt, stopt MU.ZZ.LE nu voor de 25e minuut. Desondanks is het album toch zeker het luisteren waard, want ook deze cd is een psychedelische trip.

Op soundcloud kan je Rubberband eerst oppikken of check het hele album meteen hier.

Top 10 van 2010 – Renier


Wat betreft albums kom ik dit jaar niet veel verder dan 5 stuks die ik van voor tot achter geslaagd vind. Dat komt waarschijnlijk deels door mijn meer kritisch geworden oor in de loop der jaren als ook door het enigszins povere aanbod van 2010. Om het feest toch nog compleet te maken heb ik een Spotify lijst gemaakt van 12 tracks die me erg blij maakten dit jaar.

De 5 uitverkoren albums dan nog:
1. Tame Impala – Innerspeaker
Melodieuze, volle psychedelische sound waar ik dit jaar maar geen genoeg van kon krijgen. Ontdekt via een enthousiaste tweet van Flying Lotus trouwens in juni 2010.

2. Oh No Ono – Eggs
Het Leaf label had een sterk jaar met het album Peepers van Polar Bear waar ik ook mooie dingen op heb gehoord en dit meesterwerkje van Oh No Ono. Knappe liedjes met interessante plotwisselingen en veel toeters en bellen.

3. Jason Lytle – Music To Accompany Art Of Ron Cameron
“A bunch of shit” noemt hij het zelf, maar voor de melancholieke Grandaddy-fan, zoals ik, is dit een welkome opvulling van de leemte die er sinds 2006 bestaat. Nog beter dan zijn eerste solo album van vorig jaar wat mij betreft.

4. GonjaSufi – A Sufi And A Killer
Nog meer psychedelica, nu rammelig, vuig en Oosters. De ruwe diamant uit de LA beat-scene.

5. Twin Shadow – Forget
Zijn fantastische debuutalbum leunt een beetje aan tegen het nieuwe genre ‘chillwave’. Z’n stem en ook de muziek zelf bij vlagen doet me denken aan Morrissey / The Smiths.

Guru Gonjasufi

De jongste hype uit L.A. heet Gonjasufi. Om nu alles uit het beatmakers Hollywood maar voor zoete koek te slikken is niet zonder meer onze insteek. Maar soms komt er gewoon in korte tijd veel goede muziek uit één hoek van onze aardbol. Performer en yoga leraar Gonjasufi is gelukkig geen uitzondering.

Nu is het productiewerk ook grotendeels in handen geweest van The Gaslamp Killer en Mainframe plus een bijdrage van Flying Lotus. TGK liet op zijn eigen EP’s al horen behoorlijk into de psychedelica te zijn. Met Gonjasufi samen komt daar nog een dosis Indiase invloeden bij en “the least amount of microchips involved”.

A Sufi And A Killer is nu uit op Warp. Luister het hele album hier (via Clash Music):

De twee partners in crime werden door Dazed Digital geïnterviewd (bij hun slaapplek?). Hier alvast een voorproefje van het complete interview dat nog moet verschijnen: