Aanstaand weekend staat het Muziekgebouw aan ’t IJ in het teken van de Listen To This serie; een reeks concertavonden op het grensvlak van de pop, modern klassieke muziek en de elektronica. Aanstaande vrijdag doet een oude bekende van Eclectro deze concertserie aan: het Lunapark Ensemble.
Lunapark wist eerder al muziek van Aphex Twin te vertalen naar het ensemble, en stonden daarmee onder andere in Vrije Geluiden. Onderstaand vind je de interpretatie die ze aan Flim van Aphex Twin gaven, en dat ze dit ook zonder instrumenten kunnen bewezen ze al eens eerder voor de camera’s van Eclectro.
Vrijdag staat er echter wat anders op het programma. Ditmaal zal Lunapark aan de slag gaan met de muziek van Squarepusher en Massive Attack, een combinatie die veel goeds doet vermoeden. Lunapark schaart zich met speels gemak achter muziek van andere componisten, en wisten mij zo te overtuigen op Urban Explorers afgelopen jaar, waar ze samen met Puzzle Muteson en Dustin O’Halloran optraden. Reden genoeg om een kijkje te nemen! De omlijsting wordt deze avond geregeld door 22Tracks, en praktische info vind je hier.
http://vimeo.com/25301728
De tweede avond van deze Listen To This tweedaagse staat in het teken van muziek van Brian Eno en Steve Reich. Klinkt dat je ook interessant in de oren, kijk dan even hier.
De enige niet-electronische plaat in deze top 10 is ook meteen mijn absolute favoriet van het jaar. Dit trio uit Down Under maakt psychedelische en progressieve rock in de stijl van The Beatles’ Sergeant Peppers Lonely Heart Club en sleurt je mee naar de tijd van Peace, Love & Marihuana. Met dit fantastische debuutalbum heeft de band zich ook meteen met een enorm probleem opgezadeld, want het lijkt haast onmogelijk om deze plaat te overtreffen.
Ik vond Caribou al een held toen hij nog Manitoba heette, maar onder deze nieuwe schuilnaam stijgt Dan Snaith helemaal tot grote hoogtes. Swim is tot op heden zijn magnum opus. Snaith experimenteert er lustig op los en verlegt daarmee de grenzen van de dansmuziek. Op het moment van schrijven voert zijn single Sun de 
Wat voor Dan Snaith geldt, geldt eigenlijk ook voor Kieran Hebden. Beiden hebben een experimentele, maar bijzonder melodieuze en dansbare plaat afgeleverd, en van zulke hoge kwaliteit dat kiezen tussen de twee overbodig maakt. Zowel Swim als There Is Love In You horen in elke jaarlijst thuis.
Mary Anne Hobbs bewijst eens te meer een fijne neus voor talent te hebben. Opgepikt uit de bossen van Litouwen verbaasde Jokubas Dargis vriend en vijand met zijn debuutalbum Clouds Are Mountains. Met de titel “beste dubstep-album van het jaar” doe je Clouds Are Mountains eigenlijk tekort, want Dargis treedt regelmatig buiten dit hokje om ook de niet dubstep-fans te boeien.
Lang hebben fans moeten wachten op het nieuwe album van triphop-pioniers Massive Attack, maar 7 jaar na 100th Window stellen Grant Marshall en Robert Del Naja zeker niet teleur. Op Heligoland klinken zij als vanouds, terwijl de uitstekend gekozen gastvocalen het plaatje completeren.
Toegegeven, het is niet hun meest vernieuwende album. En ook zeker niet hun beste album. Maar anno 2010 weten deze oudgedienden nog steeds hoe je een dance hit moet maken. Na de eerste klanken van Bird 1 was ik eigenlijk al verkocht. En een volle, uitzinnige HMH was het afgelopen november unaniem met mij eens.
Ook Planet Mu liet zich dit jaar gelden, want met Oriol Singhji’s Night And Day was het label verantwoordelijk voor de welkome zonneschijn tijdens de regenachtige zomer. Met een vrolijke mix van funk, disco, jazz en deephouse was dit het feelgood-album van 2010.
Lang heb ik uitgekeken naar het debuut van beatmaker slash kunstenaar Mtendere Mandowa en Ardour was het wachten meer dan waard. Daar waar de beats van labelgenoot Flying Lotus gerust epilepsie-opwekkend genoemd mogen worden, hangt er over de muziek van Teebs juist een serene rust en vormt Ardour de ideale basis voor een avondje chillen. Een verrijking voor de L.A. beat scene.
Digitaal werd ingeruild voor analoog en organisch en hierdoor zorgt Anders Trentemøller voor een warmer en gevoeliger geluid dan op zijn voorgaande albums. Into The Great White Yonder werd, op het opzwepende en Pulp Fiction-achtige Silver Surfer, Ghost Rider Go!!! na, een prachtig album waar de melancholie vanaf druipt. De ultieme soundtrack voor de herfst.
Even was er lichte paniek door zijn overstap van Dial naar het meer pop-georiënteerde Rough Trade, maar deze zorgen bleken gelukkig ongegrond. Met Black Noise levert Hendrik Weber wederom een warme techno en fuzzy minimal plaat af, vol bleeps, bips en heel veel belletjes, waardoor Kerst een prima gelegenheid is om dit bijna een jaar oude schijfje weer eens van stal te halen.
Oktober vorig jaar verscheen er al de Splitting Atom EP met daarop de door Damon Albarn geschreven titelsong. Deze track staat ook op het album Heligoland (eigenlijk 
Het muziekjaar 2007 stond duidelijk in het teken van de terugkeer van Radiohead. En vorig jaar jaar zagen we Portishead herrijzen uit de schijndood. Wordt 2009 dan het jaar waarin een andere Britse band,