Als je bij de naam Kubus niet verder komt dan een geometrische vorm, is het tijd voor een korte opfriscursus. Kubus is vooral bekend geworden als producer uit de Zwolse hiphopscene door samenwerkingen met onder andere Opgezwolle, en treedt hij nu voornamelijk op met de Engelse MC BangBang. De lezing/workshop van Kubus vond tegelijk plaats met de sessie van Pitto, die je verderop leest.

De grote zaal van het burgerweeshuis was ondanks het formaat toch knus genoeg om een persoonlijke sfeer aan het geheel te geven. De presentatie draaide vooral om de meegebrachte nieuwe, maar zeldzame modulaire (en dus analoge) synthesizer: de Synton Fenix II. Zoals het een modulaire synth betaamt, produceert deze via het aansluiten van patch kabeltjes geluid… en wát voor geluid!

Tijdens de presentatie werd duidelijk dat een analoge synth zijn eigen voor- en nadelen heeft, maar dat het vooral een instrument is wat uitdaagt en inspireert. De vragen en discussies gingen dan ook niet zo zeer over of analoog beter is dan digitaal, of dat hardware beter is dan software, maar dat alles zijn eigen charme heeft. Al kabelprikkend kwamen er de meest bizarre geluiden uit de Fenix II. Het is een apparaat dat er gewoon om vraagt om mee te experimenteren, en dat uit zich in de werkwijze hoe Kubus de gemaakt geluiden verder gebruikt. Vaak worden deze digitaal opgenomen en via bewerking in bijvoorbeeld Ableton uiteindelijk in een productie gebruikt. Er zat veel plezier en gefreak in deze leuke en enthousiaste workshop. Tijdens de presentatie was het vooral horen en beleven, maar na afloop kon de synth zelf ook van dichtbij bekeken worden, waarbij Kubus aanstekelijk verder vertelde over de ins en outs van het apparaat.

Nobody Beats the Drum won in 2003 de Dance finale van De Grote Prijs van Nederland. Anno 2011 is dit trio (twee producers en een VJ) behoorlijk aan de slag geweest: alleen in dat jaar alleen al is er een verzamel CD met remixes voor andere artiesten uitgekomen, zijn ze op tournee in Frankrijk geweest en is het tweede album Currents uitgebracht, gevolgd door een clubtour. En dan toch nog tijd voor een presentatie op de NEW Conference!

De presentatie van Kubus was al knus en gezellig, de presentatie van NBTD gaf het gevoel dat de hele zaal op de koffie kwam. Op een paar flinke tafels werd een deel van de studio / live-setup uitgestald en ter plekke gedemonstreerd: een mengtafel, analoge en digitale synths in allerlei soorten en maten, een batterij aan effecten en natuurlijk een laptop met software stonden opgesteld. De presentatie als geheel was een tikkie chaotisch en leek nauwelijks voorbereid, maar door de aanstekelijke manier van vertellen werd iedereen op een meeslepende manier meegenomen in de wereld van NBTD. Producers Jori en Sjam vertelden hoe ze te werk gaan in de studio en vooral hoe de met zorg geproduceerde tracks tijdens een live optreden een gedaanteverwisseling ondergaan. Geheimen over hoe hun live setup in elkaar zit en wat de specifieke synths doen werden onthuld, afgewisseld met korte demo’s er van. De vragen vanuit de zaal werden steeds enthousiaster. NBTD gaf een leuke, zij het enigszins chaotische, leerzame presentatie.

Als (beginnend) producer heb je niet zomaar succes. Je moet jezelf op de één of andere manier aan de wereld laten horen en zien met je geweldige muziek. Dit is het domein van Arne Broekhoven. Hij begon jaren terug als funk DJ en probeerde overal in het land te draaien. Het bleek echter al snel dat in Nederland al veel funk DJ’s rondliepen en dat je daar als ‘outsider’ niet zomaar tussen kon komen. In plaats van keihard te concurreren, besloot Arne om een website te op te zetten die alle funk DJ’s in de lage landen verzamelde. Hij kreeg hier veel goede reacties op en daaruit volgde ook uitnodigingen om op diverse locaties te komen draaien. Een netwerk was geboren.

Tegenwoordig kun je via veel verschillende kanalen jezelf en je muziek promoten. Waar enkele jaren terug MySpace dé place-to-be was om ontdekt te worden of om simpelweg je muziek te delen, is dat vandaag de dag Soundcloud. Sterker nog: als je tegenwoordig alleen maar een MySpace account hebt, neem je jezelf eigenlijk al niet eens meer serieus. En dit geeft precies al een pijnpunt aan in het online promoten van je muziek: je moet weten wat de juiste kanalen zijn om dit te doen. Als je achter loopt met de ontwikkelingen op internet, zoals de ‘downfall’ van MySpace en de opkomst van bijvoorbeeld Soundcloud, mis je de boot met jouw doelgroep.

Belangrijk is om jezelf af te vragen wat je wilt bereiken en of je daar wel zin in hebt. Zeker in het begin zal je veel tijd moeten investeren om een ‘fanbase’ te creëren. Hoe meer mensen je muziek tof vinden, hoe meer het gedeeld zal gaan worden met hun vrienden en volgers en zo verspreidt jouw muziek zich. Je basis moet dan wel leuke muziek zijn natuurlijk!

De presentatie kwam wat lastig op gang, maar misschien was dit wel tactiek om het publiek vragen te ontlokken. Uiteindelijk ontstonden er goede discussies over hoe je nu het beste te werk kan gaan om als artiest je muziek te promoten. Bottom line? Er is geen beste manier of een eenvoudig “5 step program” om dit te doen. Blijf dicht bij jezelf, ga niet lopen spammen en blijf op de hoogte welke kanalen of sociale media ‘hot’ zijn en welke ‘not’.

Rinus Hooning is masteraar bij Record Industry, de grootste en een van de laatste vinyl perserijen van Europa. Hij vertelt met veel passie wat zijn werk inhoud: muziek het beste laten klinken op een bepaald medium, zoals vinyl, CD of digitale formaten. Dat Rinus’ passie ligt bij het vinyl steekt hij niet onder stoelen of banken. Hij bracht een duidelijk verhaal, doorspekt met anekdotes van 40 jaar werken in de muziekindustrie: eerst als studiotechnicus en later als masteraar bij Sony. Omdat veel dance nog steeds op vinyl wordt geperst, mag en kan je wel zeggen dat Record Industry van voor tot achter is gespecialiseerd in het zo goed mogelijk laten klinken van alle mogelijke soorten dance op vinyl.

Het masteren van muziek is vooral een kwestie van ervaring. Tijdens de presentatie werd een aantal keer een track (drum and bass, dubstep, techno – er kwam van alles voorbij) gedraaid zoals de track was aangeleverd door de producer. Daarna werd de track nogmaals gedraaid, maar dan in de gemasterde versie. De verschillen waren aanzienlijk! Vooral de originele (toen al eens voor vinyl gemasterde) versie van Michael Jackson’s ‘Billie Jean’ en daarna de geremasterde versie deed de hele zaal versteld staan. Er werd een aantal handige tips gegeven over hoe een track aan te leveren aan een mastering studio (hou tijdens je productie de kwaliteit zo hoog mogelijk!) en er werd een interessante inkijk gegeven in de masteringstudio en de apparatuur waarmee gewerkt wordt. Bij Record Industry staat er in de mastering studio een Neumann snijtafel, waarmee de master direct gesneden kan worden als deze voor vinyl bestemd is.

Daarnaast vertelde Rinus over het proces wat tijdens en na snijden volgt: er wordt gesneden in acetaat of direct in metaal (Direct Metal Mastering) met de snijtafel, wat eigenlijk een soort omgekeerde draaitafel is. Het resultaat wordt via een chemisch proces uiteindelijke gekopieerd naar de zogenaamde persplaten. Elke set persplaten kan gebruikt worden voor ca. 1000 plakken vinyl. Het vinyl kan in verschillende gewichten – 120 of 180 grams – of kleur geperst worden. Is een plak vinyl eenmaal gedrukt, dan vindt er nog een kwaliteitscontrole plaats via het afluisteren van de testpersing.

Hoewel het voor de hand ligt, zal niet iedereen er bij stil staan: ook in vinyl-land heeft de tijd niet stil gestaan en klinkt muziek vanaf vinyl beter dan ooit te voren, inclusief de charme die een plak vinyl nu eenmaal heeft.