Om maar gelijk in huis te vallen: “Earth Shine”, de 5e CD van Magnus Birgersson aka Solar Fields – paradepaardje van het Franse Ultimae-label – is niet wereldschokkend. Hij is zelf een beetje saai.
De eerste drie tracks van de CD zijn ronduit zwak en slecht uitgewerkt. Het middenstuk van de CD – tracks 4 tot en met 7 – zijn wat beter uitgewerkt, waarbij “Brainbow” en “February” het meest geslaagd zijn.
De geluiden en de productie in het algemeen zijn prima en de subtiele sfeer die typisch is voor Solar Fields is ook terug te horen, maar wordt in de meeste tracks overschaduwt door een soort commercieel zweempje, waardoor het resultaat lijkt op iets waar ik niet erg van houd: de 80.000-man-in-een-stadion-trance.
Ultimae maakt met haar releases wel vaker uitstapjes in genre’s die dicht bij hun originele psy-chill sound liggen, met soms hele goede resultaten – zoals Sync24’s “Source” – maar deze keer pakt het even iets minder gezellig uit.
Ultimae is te prijzen voor het feit dat ze niet bang zijn om andere paden te betreden, maar een keer de weg kwijt raken is dan een reeële optie. Doorgewinterde trance-liefhebbers zullen deze CD van Solar Fields waarschijnlijk als een welkome frisse wind ervaren. Ik ga intussen de volgende release van Ultimae beluisteren.