Van de week kwam ik de naam Anika tegen, die ik, geheel onterecht, in de war haalde met Anneka, die op haar beurt een tijd geleden in mijn muziekcollectie voorbij kwam via Mary Ann Hobbs’ show ‘Building the Beat‘. Anika, Anneka, het lijkt dan ook verdomd veel op elkaar. Desondanks zorgde dit er wel voor dat ik eens nader ging luisteren wat deze Anika ten gehore bracht. Nog gecompliceerder werdt het toen ik er achter kwam dat Anika samen werkte met Geoff Barrow, toch redelijk bekend van zijn werk met Portishead. Als Portishead-fan had ik dit toch zeker eerder tegen moeten komen. Enfin, het mocht niet zo zijn, en het debuut album Anika uit 2010 is dus straal aan mij voor bijgegaan.
Fast-forward een paar maanden en de single No One’s There van Anika ligt op de planken. Een maandje geleden kwam deze mix van bekend aandoende Portishead geluiden, duistere New Order-esque vocals, en referenties aan de recessie uit. Een veelbelovende mix van geluiden, die mij zeker doen bewegen het album eens op te zoeken.
Hmmm, dit komt niet eens in de buurt van het niveau van Portishead, wat mij betreft.
Ben een zeer groot liefhebber van Portishead, maar dit vind ik een beetje de plank misslaan. Dan vond ik z’n Beak> – projekt beter geslaagd. (http://www.myspace.com/beak2009)
@Near Earth Object: je hebt gelijk dat het, ook wat mij betreft, het niveau van Portishead niet aanraakt. Nu vind ik ook dat de vocals van Beth geniaal zijn, en Anika het daar gewoon niet naast red. Daarentegen moet ik toch toegeven dat ‘No One’s There’ flink blijft hangen. Het derde nummer van de EP kan mezelf wat minder bekoren. Ben overigens nog steeds erg benieuwd naar het volledige album van Anika.
Het is best spijtig dat Anika in de vergelijking moet met Portishead. Buiten het feit dat Geoff Barrow de plaat produceerde en er op meespeelt, is Anika’s debuut vooral haar eigen ding.
Door haar monotone zang en Duits accent wordt zij eerder met Nico vergeleken dan met Beth Gibbons.
Anika by Anika
tja, kwestie van smaak natuurlijk; eigen stijl is leuk, maar als je met Geoff Barrow samenwerkt weet je dat je vergeleken gaat worden met andere projekten van de man; en dan is Portishead gewoon een logische vergelijking.
Vind zelf die monotone zang en dat duitse accent juist het grootste minpunt trouwens. Geef mij Nico maar 🙂
Beetje jammer die vergelijking met Portishead, waarom zou je het album niet op zijn eigen merites kunnen beoordelen? Het gaat mij om de muziek en het zal mij verder een zorg zijn of het Geoff Barrow is of een wildvreemde die mee musiceert…
Vind het zelf wel een fijn album trouwens. Had even tijd nodig, maar nu draai ik hem graag.
Dat er een nieuwe EP is wist ik daarentegen niet… ook maar eens achteraan gaan dan.
Ik vind ook dat het album op zichzelf gezien moet worden, maar de promotie mensen achter het album laten geen mogelijkheid onbenut om er bij te vermelden dat Geoff Barrow mee heeft gewerkt. Natuurlijk mooi voor de publiciteit, maar zo geef je iedereen wel de uitgelezen kans om de vergelijking te gaan zitten maken..
Ik heb het album opgepikt via een vriend die er weg van was, de Portishead-connectie heb ik later pas meegekregen. Sinds december ongeveer volg ik Geoff op Twitter (waar ie vaak heerlijk grumpy is) en hij tipt inderdaad af en toe Annika, maar toen kende ik het album al een paar maanden. Als je dit gaat luisteren vanwege de Portishead-connectie ga je er misschien met (verkeerde) verwachtingen in, wat dat betreft ben ik blij dat ik het onbevangen heb kunnen ontdekken.