Tag archieven: triphop

Zondagavondtip: Submotion Orchestra

De afgelopen weken werd het uw Eclectro-redacteur weer pijnlijk duidelijk: de muzieksoort van zijn voorkeur is, live op het podium, dodelijk saai om naar te kijken. Ernstig kijkende blanke mannen staren naar een laptop of draaien, in het gunstigste geval, aan een batterij meegetorste knopjes van Japanse makelij.

Dat het ook anders kan bewijst Submotion Orchestra, een zevenkoppig gezelschap uit Leeds dat hun mix van jazzpop, triphop, dubstep en UK Funky gewoon met instrumenten maakt. Omdat het kan. Zeg nou zelf: naar een drummer is het leuker kijken dan naar, pak ‘m beet, een TR-808. Zeker na meer dan vijf minuten. Een trompetist of een trompet-loopje in Ableton: de keuze is snel gemaakt. En schreven we al dat Submotion Orchestra een heuse vrouw onder zich schaart? Die draagt jurkjes én kan mooi zingen. Het moet niet gekker worden. Hieronder de video van recente single It’s Not Me It’s You, een lenteachtige jazzpopswinger met heerlijke trompetjes over een UK Funky ritme.

Schrijver dezes stapt daarom graag op de fiets om één en ander van dichtbij te aanschouwen, vanavond om 21.00 uur (na Studio Sport!) in de North Sea Jazz Club op het Amsterdamse Westergasfabriekterrein. Het eerste album van Submotion Orchestra luister je integraal op Soundcloud, het tweede zal ongetwijfeld ook op Spotify te luisteren zijn.

“Maar Eclectro”, vraag je je af, “muziek met instrumenten, is dat wel credible luistermateriaal in digitale tijden?” “Maak je geen zorgen, lieve lezer!”, zeggen wij dan. Laurent Garnier, Oneman, Simbad en Ashley Beedle vinden het ook leuk. Je kunt met een gerust hart gaan kijken.

Submotion Orchestra speelt zondag 7 april (vanavond dus!) in North Sea Jazz Club. Meer info en tickets vind je hierrrrr.

Fabled Enemies – Meeting the Emperor EP

Fabled Enemies is een jong producersduo uit Hilversum, dat pas sinds augustus 2011 muziek maakt. Dat er in die korte tijd toch een mooi product uit kan komen, laten de mannen horen met hun debuut Meeting the Emperor

Op Meeting the Emperor krijg je een scala aan trip-hop, dubstep, glitch en rauwe sounds voorgeschoteld. Waar de opener The Prophecy en ’t knallende Meeting the Emperor de aandacht opeisen en soms doen neigen naar ietsje té slijptol-step, is het daar niet waar de parels zitten. Op de iets ingetogenere tracks Imaginary Forces en String Theory liggen wat mij betreft de kwaliteiten: de glitch en variatie in de drums, diepe bassen, en soepele melodieën. Zeker iets om in de gaten te houden!

Hieronder check je de volledige EP.

Sed, triphop van Nederlandse bodem

Triphop van Nederlandse bodem, we zien het niet vaak voorbij komen, maar dat het er is dat weten we! En nu helemaal, want wij stellen U voor: Sed. Dit project, bestaande uit Jean-Paul Grobben en Serge Dusault, is sinds 2011 serieus aan de weg aan het timmeren in muzikaal Nederland. Op het moment wordt er hard gewerkt aan het debuut album, en als voorproefje wordt er elke 3 weken een nieuwe track aangeboden via hun SoundCloud pagina.

Omdat Sed zichzelf graag voorstelt, maakten de twee heren speciaal voor Eclectro een kleine promomix, waarin vier recente tracks van ze te horen zijn. Een stevige mix van elektronica, met een goede combinatie van instrumentale triphop en prachtige vocale partijen. En hoewel deze combinatie in de studio volledig met computers gebeurt beloven ze het live met een band nog interessanter te maken! Om in de gaten te houden dus.

Tracklist:

1. Future Able (feat. Door Visser)
2. Law of Physics (feat. Lisette van den Berg)
3. Desire You (feat. Doryz)
4. When Worlds Collide (Part I)

Heb je na het luisteren van bovenstaande mix nog niet genoeg? Voeg dan wat visuele prikkeling toe aan het geheel en check de video die Sed maakte voor het nummer Future Able.

Bovenstaande foto werd gemaakt door Michel Mees.

Saltillo – Monocyte, soundtrack voor een donkere strip

Tijden is het geleden dat een verhaal om een release mij zo intrigeerde, en dat zelfs Google mij niet snel het antwoord wist te geven. Saltillo, Amerikaans producer, maakte met zijn tweede album Monocyte de soundtrack voor het gelijknamige stripboek, dat in vier delen uitkomt. Hoewel ik de eerste plaat van deze producer niet ken, smaak Monocyte in ieder geval naar meer.

De openingstrack Abeo voelt als het duistere broertje van Clubroot’s Sjambok en wekt meteen de interesse. Wat je daarna voorgeschoteld krijgt is een mix van beats met de zwaarte van Enduser, symfonieën a la Venetian Snares’ Rossz Csillag Alatt Született, en dat alles in een toegankelijker triphop sausje. Met name de derde track van de plaat, If Wishes Were Catholics, is erg goed. De vocals van Sarah Matthews komen erg goed tot zijn recht op de gelaagde symfonische elementen en duistere beats. Ook Gatekeepers en Veil vallen bij mij erg goed in smaak.

Hieronder vind je twee voorproefjes van de track Proxy en If Wishes Were Catholics. De volledige plaat is via iTunes of Storming the Base verkrijgbaar, of in zijn volledigheid te luisteren op Spotify.

http://www.youtube.com/watch?v=vra1pOq4hNo

Blue Daisy geeft 'duister' een nieuwe betekenis

Soms baal je dat je bepaalde platen of artiesten veel te laat ontdekt. Bij Blue Daisy wordt mij deze situatie net bespaart, zijn debuut album the Sunday Gift is tenslotte pas twee weken uit. In de schijnwerpers hoef je echter niet te gaan zoeken voor deze producer. Zowel Blue Daisy, als Black Acre Records, waar het album op verschenen is, lijken vooral de muziek aan het woord te laten. En terecht, want the Sunday Gift spreekt boekdelen.

Omdat ik nog niet eerder van Blue Daisy had gehoord was het aanzetten van deze plaat voor mij echt een feest. Bij de opener waande ik me luisterend naar een ambient of contemporary plaat, en bij het horen van Firewall was ik helemaal verkocht. Ik ben niet de eerste die deze plaat met werk van Massive Attack zal vergelijken; de sfeer die blue Daisy neerzet valt voor mij perfect tussen platen als Dissolved Girl en Home of the Whale, zij het met een wat ruiger randje. Vanaf Descend krijgt de plaat wat meer pit, en met nummers als Shadow Assassins en Psyche Inquiry zet Blue Daisy zich wat mij betreft permanent op de kaart. Voor fans van Burial, Massive Attack, en iedereen die zijn muziek graag extra duister heeft.

Hieronder mijn persoonlijke favoriet van de plaat, de rest van de tracks vind je door even op bij de uploader op Youtube te kijken. Voor wie de plaat wil, die is hier te vinden.

Anika – No One's There

Van de week kwam ik de naam Anika tegen, die ik, geheel onterecht, in de war haalde met Anneka, die op haar beurt een tijd geleden in mijn muziekcollectie voorbij kwam via Mary Ann Hobbs’ show ‘Building the Beat‘. Anika, Anneka, het lijkt dan ook verdomd veel op elkaar. Desondanks zorgde dit er wel voor dat ik eens nader ging luisteren wat deze Anika ten gehore bracht. Nog gecompliceerder werdt het toen ik er achter kwam dat Anika samen werkte met Geoff Barrow, toch redelijk bekend van zijn werk met Portishead. Als Portishead-fan had ik dit toch zeker eerder tegen moeten komen. Enfin, het mocht niet zo zijn, en het debuut album Anika uit 2010 is dus straal aan mij voor bijgegaan.

Fast-forward een paar maanden en de single No One’s There van Anika ligt op de planken. Een maandje geleden kwam deze mix van bekend aandoende Portishead geluiden, duistere New Order-esque vocals, en referenties aan de recessie uit. Een veelbelovende mix van geluiden, die mij zeker doen bewegen het album eens op te zoeken.

Fremdtunes brengt jazzy levensgeluk

DJ Mace, vorig jaar pleitbezorger van experimentele hiphop à la Ninja Tunes en Mo’Wax van onder de rivieren, heeft samen met dj Optimus eind april het indielabel Fremdtunes leven ingeblazen. Nu schieten kleine labels als paddenstoelen uit de grond, maar de eerste labelverzamelaar Fremdvibes helpt in ieder geval enorm om boven het maaiveld uit te komen.

De ep bevat uit eigen werk van Fremdtunes-producers Says Who? en dj Vindictiv, en neemt je bijna een half uur mee naar rustieke geluidsoorden vol jazz, hiphop en triphop. Muzikale ondersteuning wordt gegeven door de Britse trompettist Vicky Flint en de Nederlandse gitarist Shycop. Bedenk er een balkon, avondzon en een goede espresso bij, en levensgeluk is binnen handbereik.

Says Who? and DJ Vindictiv present FREMDVIBES by fremdtunes

Tracklist
1. Intro
produced by DJ Vindictiv
2. Autumn
beat by Says Who?
additional cuts and sounds by DJ Vindictiv
3. Coffee
beat by Says Who?
additional cuts and sounds by DJ Vindictiv
4. Vibin’ part 1
beat by Says Who?
trumpet by Vicky Flint
additional cuts and sounds by DJ Vindictiv
5. Vibin’ part 2
beat by Says Who?
6. Snow
beat by DJ Vindictiv
additional cuts and sounds by DJ Vindictiv
guitar by Shycop
7. New as today
beat by Says Who?
additional cuts and sounds by DJ Vindictiv
guitar by Shycop
8. Jacob
beat by DJ Vindictiv
additonal cuts and sounds by DJ Vindictiv

Kerstmalaise? Glitch.fm to the rescue

acquia_marina_logoWelcome to GLITCH.FM: A radio station specializing in all things with a glitchy touch – glitch-hop, midtempo, breaks, dubstep, chillout etc.

Met bovenstaande tekst worden bezoekers van dit online radiostation verwelkomd, en na een luistersessie of 10 weet ik inmiddels vrijwel zeker dat ze 24 uur per dag hun woord nakomen en kwaliteitswerk leveren. Zo kom je de kerstdagen wel door.

Je kunt Glitch.fm zowel beluisteren via een playlist voor iTunes en Winamp (.pls) als via de ingebouwde radiospeler.

Saines triphop uit de Finse bossen

Clockwork coverWie weleens in Finland is geweest, zal zich direct de eindeloze rijen bomen en prachtige meren voor de geest halen bij het beluisteren van de triphoprelease Clockworp. Deze gratis ep komt uit de koker van Lauri Saine, een jonge producer uit Helsinki die halverwege de jaren 90 met tracker-software aan de slag ging als zolderkamerproducer.

Na talloze releases op het netlabel Tokyo Dawn Records bracht hij 2007 zijn debuutalbum Imagine This uit bij het Finse Cymbidium, en inmiddels is langspeler 2 – Break a Pattern – ook beschikbaar. Een uitstekende teaser voor die albums vormt Clockwork, waarop triphop met lounge-, idm- en jazz-invloeden rustig voorbij komt kabbelen.

Download Saine – Clockwork ep (zip, dus links klikken)

Ontploffingsgevaar met Xploding Plastix

Xploding Plastix is een groep uit Noorwegen en trakteert ons op een bijzondere mix van jazz-funk-triphop gecombineerd met electrolounge (tsjah, hoe zal ik het eens omschrijven…), en dan ook nog eens met van die heerlijke samples uit oude Amerikaanse films. Ik voel Amon Tobin voorbijkomen, zij het met minder nadruk op de drum ‘n’ bass maar ook DJ Crush zal een invloed geweest zijn. Heerlijke muziek.
xploding plastic
Exotica

Comatose Luck

Far Flung Tonic