
Gitaarbouwer, graphic novel-tekenaar, schilder, graficus, videomaker, zanger én producer: Parijzenaar Raoul Sinier zal heel wat uit te leggen hebben bij een willekeurig sollicitatiegesprek. Gelukkig is dat nooit nodig, want als breed kunstenaar houdt hij zichzelf prima van de straat. Als muzikant heeft hij bijvoorbeeld al 6 langspelers op zijn naam staan, waarbij het in juli verschenen Guilty Cloaks op Ad Noiseam het laatste wapenfeit vormt.
Zoals je van een kunstzinnige homo universalis mag verwachten is de muziek van Raoul Sinier niet makkelijk in kaders te plaatsen. De debuutsingle ‘She is a Lord’ doet nog het meest denken aan de zwart omrande new wave, lofi en shoegaze van de jaren ’80, terwijl het euforische ‘Winter Days’ een elektronisch equivalent van Muse in zijn beste dagen biedt.
Guilty Cloaks zal geen brede publiekslieveling worden, want daarvoor gebruikt Sinier te veel rafelige randen, ongemakkelijke zanglijnen (een traditioneel mooie stem heeft hij alvast niet) en naargeestige geluiden. Voor liefhebbers van muziek die schuurt met je verwachtingen, speelt met je humeur en lak heeft aan genres is het album een bijzonder welkome verrassing en aanvulling op je muziekcollectie.
Winter Days —— (from “Guilty Cloaks”, Ad Noiseam 2011) by Raoul Sinier
Ik kende deze beste man nog niet, maar ‘She is a Lord’ valt verassend goed!
Pingback: Recensie: Raoul Sinier – Guilty Cloaks | Portfolio Inge Janse