Tag archieven: new wave

Top 10 Italo classics van Hollywood & Vine

Met een frisse mix van Italo en house bestookt het welgevallige duo Hollywood & Vine sinds een jaar de Nederlandse dansvloeren. De zelfverklaarde liefhebbers van de nodige “guilty pleasures”, nemen je in hun sets mee in een vuile, vuige, opzwepende, 80s “feel good” trip. Eclectro vroeg de dames voor de gelegenheid hun persoonlijke top 10 “italo-classics” met de lezers te delen.

Eerst een korte intro; wie zijn Hollywood & Vine eigenlijk?

Hollywood & Vine is een Rotterdams DJ duo bestaande uit Elke Verschoor (DJ Marie Justine) en Ofra Beenen (DJ 155). O: “Elke en ik kennen elkaar uit Rotterdam. In 1e instantie alleen als energieke dansmaatjes maar we bleken ook een grote wederzijdse voorliefde te hebben voor 80’s ballads, Italo disco, Chicago house. Eigenlijk alles wat die 80s feel ademt. Uit die muzikale “klik” ontstond een vriendschap en niet lang daarna hebben we Hollywood & Vine in het leven geroepen.

Met H&V proberen we onze liefde voor de muziek uit te dragen”. E: “Beleving en emotie liggen wat ons betreft aan de basis van wat we doen. Als we dat niet voelen kunnen we er niet veel mee”. O: “We snappen dat wat we doen niet direct door iedereen enthousiast zal worden ontvangen. Sommige tracks zijn bijna hysterisch. Daar moet je de grap wel van kunnen inzien”. E: “Dat wil overigens niet zeggen dat het voor ons een geintje is. Het is een serieuze zaak. Italo (en zeker house) beginnen na een lange periode in de “schemer” ook in bredere kringen weer gehoor te vinden”. O: “We zien het wel een beetje als een missie dat zendingswerk voort te zetten”.

Hollywood & Vine zijn Donderdag 29 Maart te zien bij Disco flamengo @ Perron & vrijdag 30 maart bij Right Hype @ Worm

Top 10 Italo-disco classics van Hollywood & Vine:

1: Mr. Flagio – Take a Chance (1983)

2: Valerie Dore – The Night (1985)
http://www.youtube.com/watch?v=6h1RCV3FACY

3: My Mine – Hypnotic Tango (1983)

4: Grant Miller – Colder Than Ice (1985)

5: Larry Paul Emmet – Evita (1984)
http://www.youtube.com/watch?v=RF2QEtjI7JM

6: Paul Parker – Right on Target (1982)
http://www.youtube.com/watch?v=nf9LJEGGQ5Y

7: Clio – Faces (1984)

8: The Flirt – Passion (1983)

9: Docter’s Cat – Feel the Drive (1983)

10: Flexy Cowboys – Sexy Movie (1984)

Recensie: Raoul Sinier – Guilty Cloaks

2 reacties

Gitaarbouwer, graphic novel-tekenaar, schilder, graficus, videomaker, zanger én producer: Parijzenaar Raoul Sinier zal heel wat uit te leggen hebben bij een willekeurig sollicitatiegesprek. Gelukkig is dat nooit nodig, want als breed kunstenaar houdt hij zichzelf prima van de straat. Als muzikant heeft hij bijvoorbeeld al 6 langspelers op zijn naam staan, waarbij het in juli verschenen Guilty Cloaks op Ad Noiseam het laatste wapenfeit vormt.

Zoals je van een kunstzinnige homo universalis mag verwachten is de muziek van Raoul Sinier niet makkelijk in kaders te plaatsen. De debuutsingle ‘She is a Lord’ doet nog het meest denken aan de zwart omrande new wave, lofi en shoegaze van de jaren ’80, terwijl het euforische ‘Winter Days’ een elektronisch equivalent van Muse in zijn beste dagen biedt.

Guilty Cloaks zal geen brede publiekslieveling worden, want daarvoor gebruikt Sinier te veel rafelige randen, ongemakkelijke zanglijnen (een traditioneel mooie stem heeft hij alvast niet) en naargeestige geluiden. Voor liefhebbers van muziek die schuurt met je verwachtingen, speelt met je humeur en lak heeft aan genres is het album een bijzonder welkome verrassing en aanvulling op je muziekcollectie.

Winter Days —— (from “Guilty Cloaks”, Ad Noiseam 2011) by Raoul Sinier

Kamp Holland

14 reacties

Enfant Terrible is niet zoals andere Nederlandse labels. En zo zijn ook de Nederlandse artiesten die label eigenaar Martijn van Gessel heeft verzameld, niet zoals anderen.

Om de vergelijkingen alvast achter de rug te hebben: deze artiesten zijn niet ‘west coast’. Ze komen overduidelijk niet uit de stal van Lomechanik, Sending Orbs of Delsin, en erbij in slaap vallen lukt al helemaal niet. Al leunen ze wat naar het experimentele geluid van Narrominded (twee artiesten van de compilatie komen daar vandaan), of naar de rauwheid van Eat Concrete, loop je ook daar op een dood spoor. En toch is de cover voorzien van een Hollands bloemenveld – tenminste, daar ga ik voor het gemak even vanuit – en laat de titel van het album geen twijfel. Maar als dit Kamp Holland is, waar staat dat kamp dan?

Don’t Let Them Know van Bakeliet knalt. Het nummer stuwt vooruit, en is moeiteloos sfeervol – zelfs op slechte speakers. Distel pruttelt introvert in papa’s geheime zolderkamer, maar verveelt niet. Neurobit ligt misschien nog het meest in het verlengde van de ‘Nederlandse traditie’: melodieus, open, wijd. Tijdens Pornologic doet de nostalgie het hart zinken (op een goede manier), maar net als hij voorgoed onder dreigt te gaan, is daar de kinderelectro van Staatseinde. Ruimtevaart Vooruit is slim, grappig, maar misschien niet veel meer.

Hunter Complex zet – alweer – een sterke track neer. Rond twee minuut twintig dendert Desert richting het Euro Song Festival, om met hetzelfde gemak weer te vervallen in die blitse pop wave die we van hem kennen. Ik krijg het maar niet uit mijn hoofd dat Hunter Complex het alter ego is – of eigenlijk, zou moeten zijn geweest – van Sting.

Om te zeggen dat Allégement, (Milligram Retreat) voelt als een hedendaagse Palais Schaumburg gaat wat ver, maar die invloeden uit de Neue Deutsche Welle zijn er zeker – zowel de avant garde hakkeligheid als de prachtige dansdeuntjes. De vocals halverwege zijn erg fraai. Puik werk!

En dat geldt eigenlijk voor de hele release. Enfant Terrible bewijst niet alleen internationaal te kunnen scoren, maar ook een vinger aan de pols te hebben van de Nederlandse electronica. Van Gessel presenteert een groep artiesten die (niet allemaal!) binnen de ‘gevestigde’ Nederlandse scene in de periferie zitten. Ik ben benieuwd of ET ze daar uit kan helpen.

Neurobit – Inner Hideaway

Milligram Retreat – Who is in the Toilet

Meer informatie over Kamp Holland vind je hier. Zaterdag 19 juni viert Enfant Terrible de release in de dB’s in Utrecht.

Van new wave naar gabber in 1 uur

8 reacties

The Log Lady, het nieuwe dj-project van Jori van Keulen (eerder verscheen hij op Eclectro onder de naam Happy Music tijdens de Urban Explorers artiestenwedstrijd), toont met zijn nieuwste mix overtuigend aan dat genrebeperkingen niet aan hem besteed zijn. In een uur tijd doorloopt hij nonchalant new wave, ebm, disco, noise, avantgarde en gabber, waarmee hij zijn eigen zoektocht naar nieuwe muziek van de afgelopen maanden mooi in kaart brengt.

‘Disko Mayhem’ noemt hij het zelf, en dat is het helemaal. Bonuspunten voor Spoof, die eind januari The Log Lady inspireerde met Cardboard Lambs ‘Crash course in Science’.

Disko Mayhem Mix by The Log Lady

Tracklist

1. intro – thank you
2. bermuda triangles – riddles in the sand
3. lerd er est – laredo
4. siouxsie and the banshees – happy house
5. psychic youth – step in time
6. epitome of hype – ladies with an attitude
7. sexual harassment – if i gave you a party
8. thieves like us – drugs in my body
9. aids-3d – dirgepopalpha
10. gerry & the holograms – gerry & the holograms
11. the neon judgement – the fasion party
12. absolute body control – figures
13. crashcourse in science – cardboard lamb
14. auto repeat – needle damage
15. surgeon – magneze
16. colder – losing myself
17. lol boys – arabesqueedit
18. florene – deal with it
19. crystal castles x klaxons – atlantis to interzone
20. aids-3d – party animal dirge
21. des and mel regime – lets do it
22. party animals – the rhythm
23. add n to (x) – buckminster fuller
24. suicide – harlem
25. nosferatu – the underground stream
26. atomic kittin – whole again
27. kid606 – phat with a ph. d
28. gishlain poirier – de l’art de la fellation
29. the bug – buckle up

Nieuwe Portishead voor rechten van de mens

1 reactie

amnesty kaars Vandaag is de internationale ‘Dag van de Mensenrechten’. Portishead draagt hier aan bij door de verkoopopbrengsten van de nieuwe single ‘Chase The Tear’ te doneren aan Amnesty’s werk ten behoeve van de mensenrechten.

De track heeft een haast stereotype new wave ritme en basloopje, maar wordt door de vertragende synthesizers en zang van Beth Gibbons weer typisch Portishead. Eind volgend jaar moet de opvolger van het Third album verschijnen.

De track kopen kan daar (voor € 0.99). De video bekijk je alvast hier:

Portishead – Chase The Tear from Mintonfilm on Vimeo.

Telefon Tel Aviv's nieuwe album krijgt zwarte rand

2 reacties

Op 22 januari jl. is Charlie Cooper dood gevonden in zijn woonplaats Chicago. Hij vormde samen met Joshua Eustis Telefon Tel Aviv. Op de Myspace van het duo schrijft Joshua over het overlijden van Charlie Cooper. Door deze gebeurtenis wordt het aandacht besteden aan hun nieuwe album haast een eerbetoon.
Ik kende Telefon Tel Aviv van het album Map Of What Is Effortless uit 2004. Sinds die tijd was het stil en deze maand verscheen dan eindelijk de opvolger Immolate Yourself op Bpitch Control. Een prachtige eigentijdse gruizige new wave plaat. De teneur op het album was al niet vrolijk, maar alle liedjes hebben nu nog een zwarte rand ook. Ook de albumtitel die zoveel betekent als ‘offer jezelf op’ kan wel eens een sinistere werkelijkheid blijken als deze week duidelijk wordt wat de doodsoorzaak is van Charlie die al eens met zelfmoordneigingen rondliep.

The Birds (geen officiële clip):
[vimeo]http://vimeo.com/2942251[/vimeo]