
2013 was een jaar met vele gezichten en dat zorgt ervoor dat ik dit jaar niet 1 of 2 momenten kan vatten. Muzikaal al helemaal niet. Hadden we in 2011 techno en 2012 instrumentale hiphop als sterkste genres, 2013 begon met future garage, maar het ging voor mijn gevoel alle kanten op. Zo sta je op de ene avond in de duisternis van Goth-Trad en zit je op een andere avond in de kerk met Julia Holter. Dit zal de lijst dan ook aantonen. Hoewel je uiteindelijk hier gewoon weer de nacht vindt.
Wat betreft de lijst: ik heb een tijd zitten dubben over namen en nummers, maar ik heb ervoor gekozen om de beste 10 releases op alfabetische volgorde te zetten:
Boards of Canada – Tomorrow’s Harvest (Warp)
De terugkeer van de meesters van de ambient/idm. Ik kan weinig kwijt over Tomorrow’s Harvest, want ik vind het knap wat de Schotten hebben gedaan. Na zoveel jaar weer zo’n sterk sterk album uit te brengen. Als Daft Punk geen marketingplan had gehad, dan had Boards of Canada de meeste hype veroorzaakt met hints en titelloze vinylplaten op Record store day.
Borealis – Glittervoice (Origami Sound)
Vorig jaar wist Jesse Somfay mij al door de nacht te loodsen met Voidness. Maar zijn nieuwe plaat is weer genieten. Glittervoice is meer techno-georiënteerd en dat bevalt me zeer. De rauwheid en de duisternis maken het tot een zwarte parel.
Burial – Rival Dealer (Hyperdub)
Ok de EP kwam laat uit dit jaar en eigenlijk was er geen tijd om te luisteren, maar Burial flikt het weer. Als ik deze er niet in zet, zal de lijst niet compleet voelen. Rival Dealer heeft pit en is mijn nieuwe kompaan in de nacht. Opvallend: Come Down To Us is gewoon overdag te beluisteren. Ik ben verbaasd dat het achtuurjournaal er niet mee opende (of het op zijn minst noemde).
http://www.youtube.com/watch?v=M1bb2JakOmo
Forest Swords – Engravings (Tri Angle)
Het jaar dat Tri Angle geen vakwerk aflevert is het jaar dat de wereld vergaat. Dit jaar is Forest Swords (met in het kielzog The Haxan Cloak) de beste vertegenwoordiger voor mij. Het album is een nachtelijke boswandeling waarbij je in cirkels blijft lopen, omdat je verdwaalt bent of omdat je niet weg wil. Engravings en Excavation (The Haxan Cloak) laten littekens achter.
Graze – Graze EP / Edges (New Kanada)
Samenwerking tussen Christian Andersen (ook bekend als XI) en Adam Marshall. Tot deze samenwerking beschouwde ik hen als kleine spelers, maar dit is synergie 2013. Ze begonnen met een EP en die werd meteen gevolgd door een album. Er valt niet te kiezen tussen de releases, dus ik noem ze allebei. Graze is voor mij het bewijs dat New Kanada een sterkhouder is op techno gebied.
Huerco S. – Colonial Patterns (Software)
Huerco S. brengt je een luisterbase vorm van wazige en experimentale house (?).Colonial Patterns is een prachtige mengeling van sfeer, geluid en gedachten. Het album doet me denken aan zo’n grijze middag, die eigenlijk saai lijkt, maar het onderbewuste wakker maakt. Collega Joost had gekozen voor Prinzif, dus dan ga ik voor Quivira.
Jon Hopkins – Immunity (Domino)
Een sterk album van het begin tot het eind. Hopkins weet gewoon de zomer voor mij te vatten. De manier waarop het zonlicht op je gezicht valt als je wakker wordt in een gang van een studentvereniging. Shout out naar Franek!
Kanye West – Yeezus (Def Jam)
Vorig jaar maakte ik de fout geen hiphop album in mijn lijst te noemen, maar dit jaar kon Yeezus niet uitblijven. Kanye verslindt de concurrentie door middel van indrukwekkende samenwerkingen en vlijmscherpe raps. De rapper neemt zichzelf wel erg serieus, maar als het de kwaliteit ten goede komt, hoor je mij niet klagen. Hold My Liqour zal voor altijd aan mijn introductieweek hangen, en dan was ik niet eens aanwezig bij de kroegentocht.
http://www.youtube.com/watch?v=hsgx7ZPSrfQ
Lucrecia Dalt – Syzygy (Human Ear)
Een album dat vol experimenten staat en geïnspireerd is door filmmakers en filosofen kan niet makkelijk te verteren zijn. Maar dat moet je ook niet willen. De Columbiaanse producer heeft er een prachtige beleving van gemaakt. Dit is geen achtergrondmuziek, dit luister je zonder afleiding. Live op Rewire was het plaatje compleet: het geluid, de kerk en haar stem (ik vergeet even het dozijn fotografen).
http://www.youtube.com/watch?v=4KTfVKyIu1g
Verder nog een lijstje ‘ook niet verkeerd’:
Donato Dozzy – Plays Bee Mask (Spectrum Spools)
Laurel Halo – Chance Of Rain (Hyperdub)
Octa Octa – Between Two Selves (100% Silk)
Ø [Phase] – Frames Of Reference (Token)
The Haxan Cloak – Excavation (Tri Angle)
Die nieuwe BoC vond ik een twijfelgevalletje: erg mooi, maar niet echt spannend. Wel mooi dat ze weer terug zijn, ik heb ze gemist.
Ik vind BoC langzamerhand de Dire Straits van de elektronische muziek hoor. En Burial de Pink Floyd.. en dan Kanye West de Queen van de hiphop.. 😉
Tussen het lijstje “Ook niet verkeerd” staan inderdaad prima platen trouwens, die Haxan Cloak plaat is de eerste Tri Angle release waar ik echt wat mee kan, Donato Dozzy krijgt het voor elkaar om dubtechno met een eigen gezicht te maken en Frames Of Reference draaide ik verrassend vaak voor een vrij bleekneuzerige technoplaat.
Prima al die lijstjes hoor, het geeft n mooi beeld. ik mis vooral
Disclosure. rest sluit ik me naadloos bij aan..
Tsja, Disclosure. Op hun megahits na vind ik het album wel erg veel van hetzelfde. Zelf kom ik nooit meer verder dan track 5.
Dank u allen voor de reacties. Ik heb met bepaalde releases eigenlijk mijn gevoel boven de kwaliteit gezet. De terugkeer van BoC maakt dat ik weer essays kan schrijven met een nieuw uur aan Schotse ambient. Disclosure heeft wat mij betreft al zijn kruid verschoten met de singles, er was niets nieuws te ontdekken en de plaat verdween vrij snel uit mijn afspeellijst. Iets dat Hopkins en Graze niet overkwam.
Ja Joost, zo’n titel dekt natuurlijk wel de lading. 😉