Afgelopen januari was George Fitzgerald onderdeel van BBC Radio 1’s Essential Mix Future Stars of 2013 serie. Zijn twee uur durende Essential Mix bevatte allemaal nieuwe en onuitgebrachte platen van verscheidene artiesten waaronder zijn eigen producties. Thinking Of You komt volgende week uit maar is al op soundcloud te vinden. Het is een lekkere UK house plaat met de bekende vocal sample. Oftewel er mag weer gedanst worden dit weekend.
Vincent Belorgey (a.k.a. Kavinksy) begon zijn carrière als acteur, maar na in meerdere films gespeeld te hebben ging hij zich in 2005 met muziek bezig houden. Vincent had voor zijn muzikale alter ego een leuk verhaal bedacht. In 1986 zou hij als tiener zijn verongelukt door een aanrijding met een rode Ferrari Testarossa. Na dit ongeluk keerde hij terug als een zombie genaamd Kavinsky, die elektronische muziek ging maken. De legende van de electro-zombie Kavinsky was geboren.
De eerste plaat van Kavinsky was meteen raak. Met hulp van zijn goede vriend/collega Mr. Oizo bracht hij de plaat Testarossa Autdrive uit (toepasselijke titel) via Record Makers. Deze plaat werd een hit in electroland en de remix van collega SebastiAn was zelfs te horen in GTA IV. In 2007 bracht Kavinsky zijn beste ep uit genaamd 1986, waar de remix van SebastiAn ook op te vinden was. In 2008 was er minder inspiratie en bracht hij een re-release uit van 1986. Het werd tijd dat meneer weer eens wat nieuwe muziek ging uitbrengen. Geruchten over een debuutalbum kwamen wel op gang maar in 2010 bracht hij enkel een nieuwe ep uit waarop het nummer Nightcall schitterde. Op deze plaat werden de vocalen verzorgd door zijn vriendin Lovefoxx die bekend is van de Braziliaanse band CSS. Nightcall werd net als Testarossa Autodrive een kleine hit in electroland. Grote bekendheid bleef echter uit, totdat in 2011 de film Drive een grote hit werd, mede door de goed ontvangen soundtrack. Nightcall was onderdeel van deze soundtrack en opeens was Kavinsky bekend bij het grote publiek. Mede door dit succes heeft hij waarschijnlijk bedacht dat het tijd werd om eindelijk een album uit te gaan brengen. In 2012 verschenen de eerste signalen van dat album in de blogosphere. Kavinsky zette een nieuw nummer genaamd Roadgame op zijn soundcloud en een de track Odd Look werd gebruikt voor een Franse reclame van BMW. Inmiddels was ook bekend dat niemand minder dan Guy-Manuel de Homem-Christo (een helft van Daft Punk) meewerkte aan het album en dat SebastiAn het zou produceren. De verwachtingen waren dus hooggespannen en na acht jaar wachten zou februari 2013 de maand worden waarin Kavinsky eindelijk met zijn debuutalbum zou komen.
Misschien mede dankzij de hoge verwachtingen en de lange wachttijd is Outrun een kleine teleurstelling geworden. Het eerste dat opvalt is het feit dat er vier oude nummers op het album zijn terug te vinden. Ok, het is hem vergeven dat hij zijn grootste hit Nightcall erop zet, maar dat hij ook nog twee nummers van zijn 1986 ep uit 2007 en zelfs zijn hit Testarossa Autodrive uit 2005 toevoegt gaat net iets te ver. Want naast Odd Look en Roadgame, die vorig jaar al op het internet circuleerden, en ProtoVision, die begin dit jaar als single werd uitgebracht, blijven er nog maar zes nieuwe tracks over, inclusief intro en outro. Oftewel, op een album van dertien tracks staan maar vier echt nieuwe nummers en dat is toch jammer. Helemaal vervelend is het als dan ook nog blijkt dat juist de oude producties het sterkst zijn. Maar goed, dit zal vooral de kenners opvallen. Voor de mensen die Kavinsky leerden kennen via de soundtrack van Drive biedt dit album genoeg toffe nummers. Want de stijl van Kavinsky blijft uniek. Hij valt het best te omschrijven als een mix tussen Daft Punk, Justice, SebastiAn en een vleugje Chromatics. Vooral die combinatie van electro à la Justice en het Italiaanse synth-geluid van Chromatics maakt hem zo bijzonder.
Al met al is Outrun een teleurstelling voor de oude fans van Kavinsky. Dit komt door het gebrek aan vernieuwing en het feit dat het album veel te lang op zich heeft laten wachten waardoor het gedateerd klinkt. Kavinsky blijft namelijk een producer die groot is geworden ten tijde van de electro-hype omstreeks 2006/2007, en die is inmiddels weer voorbij. Voor de mensen die Kavinsky nog niet zo goed kennen is dit album echter een leuke verzameling van zijn beste tracks, en heerlijke muziek voor een nachtelijk ritje op een verlaten snelweg.
De Belgische producer Locked Groove maakte vorig jaar zijn debuut op het Britse Hotflush label en heeft vorige week zijn beste plaat tot nu toe uitgebracht op ditzelfde label.
Tim van de Meutter (alias Locked Groove) kreeg bekendheid doordat zijn plaat Drowning gebruikt werd door Hotflush eigenaar Scuba, op zijn DJ Kicks mix-cd in 2011. Drowning werd in 2012 uitgebracht en sindsdien is hij een gevestigde naam. Er volgde nog een release op Hotflush en Turbo in 2012 en nu is hij terug bij Hotflush met zijn Heritage ep. Heritage is onderdeel van een dubbele release en de tweede ep volgt later dit jaar.
Voor een ep is Heritage aan de lange kant met een duur van bijna 45 minuten verspreid over zes nummers. Gelukkig is de plaat ijzersterk, dus de verveling zal niet toeslaan. Kenmerkend zijn vooral de bass loopjes die op elk nummer aanwezig zijn, die er in combinatie met de lengte van de nummers ervoor zorgt dat je in een lekkere trance komt en heerlijk wordt meegevoerd. En als je eenmaal lekker in die trance zit komen de melodieën erbij en dit geeft de nummers net die extra lading waardoor de saaiheid wegblijft. Het mooiste voorbeeld hiervan is het nummer Lost. Dit nummer begint met een baslijntje dat langzaam opbouwt, rond de anderhalve minuut vergezeld wordt door een vocal sample en uiteindelijk openbreekt bij tweeënhalve minuut wanneer de melodie zijn werk doet. Het nummer Dream Within A Dream draait de boel om en begint met een leuke synthesizer melodie waar de basslijn voorzichtig bij komt binnenlopen. Halverwege worden er nog wat effecten toegevoegd en je hebt wederom een heerlijke plaat. De afsluiter Wear It Well had net zo goed Wear It Well Wishers kunnen heten, want de gelijkenis met Well Wishers van Julio Bashmore is aanwezig. Wear It Well is dan ook een heerlijke houseplaat met een snel baslijntje en schelle trompet als melodie.
De baslijnen dragen deze ep en zorgen ervoor dat de luisteraar in een heerlijke trance terecht komt. De melodieën voorkomen dat de luisteraar niet helemaal wegdroomt en voegen genoeg variatie en spanning toe. Deze combinatie van melodie en bas maakt dat de Heritage ep Locked Groove’s beste plaat is, misschien wel een van de beste ep’s van dit moment.
De Belgische producer