Het laatste album van Sylvain Chauveau waarop hij ook zong was een Depeche Mode cover album getiteld Down To The Bone. De stem van Sylvain heeft ook wel wat weg van die van David Gahan. Ook de vergelijkingen met David Sylvian snijden hout.

Nu is er weer een nieuw solo album waarop de stem van Sylvain te horen is. Doel van de Fransman was om de standaard liedjesstructuur te ontleden en in nieuwe richtingen te leiden. Wat je hoort op Singular Forms (sometimes repeated) zijn dan ook in de kern prachtige liedjes die toch anders dan anders zijn opgebouwd en vaak op verrassende wijze ontaarden. Het lijkt vaak of hij een duet met zichzelf zingt doordat de zang is opgeknipt, stukken elkaar net overlappen en van links naar rechts verhuizen in het stereo spectrum. De zware drone waarmee ‘From Stone To Cloud’ overgaat in de tweede track lijkt het doordringende geluid van een dieselmotor van een binnenvaartschip. ‘Slowburner (with Stilness)’ eindigt abrupt na ruim 2 minuten alsof er iets misgaat, maar de glitch hoort er helemaal bij en houdt je nog eens 2 minuten in haar grip.

Hoewel het album slechts zo’n 33 minuten duurt is de impact groot. Gelukkig compenseert hij de korte duur met zijn huzarenstuk You Will Leave No Mark On The Winter Snow dat op 1 januari jl. begonnen is en 7 jaar (!) zal duren.

Luister het hele album hier:
Sylvain Chauveau – Singular Forms (Sometimes Repeated) by _type

En de minimale maar hypnotiserende video van ‘Cloud Of Dust’, een soort minimalistische rapsodie.