Kuedo (Jamie Teasdale) kennen we als de helft van het invloedrijke duo Vex’d. Jamie’s solocarrière leverde aanvankelijk een paar bonte dubstep platen op, maar het scherpe dubsteprandje vervaagde al snel en was op Kuedo’s recente Videowave EP vrijwel verdwenen. De EP werd door het label aangekondigd als “end of phase one” voor Kuedo. Het album Severant is de eerste belichaming van die zogenaamde nieuwe fase.
Severant heeft inderdaad weinig met dubstep te maken. Teasdale vloeit bekwaam van het ene fijne ritme in het andere zonder zich te beperken tot een genre. Zijn benadering van het thema escapisme blijkt bovenal weemoedig. Zelfs met de enkele up-tempo, glitchy ritmes blijven de mistige melodieën voor een melancholische sfeer zorgen.
Met het antieke geluid van synthesizers en drummachines klinkt het album zowel nostalgisch als futuristisch. Maar dan vooral dat Sovjet-futurisme van beton en kubistische kunst. Severant is daardoor misschien het beste onder woorden te brengen als een neerslachtige soundtrack voor Orwell’s dystopische wereld in 1984. De nostalgische sound gaat desondanks verbazend goed samen met Teasdale’s moderne muzikale invloeden, en door de moderne afwerking klinkt het niet te gedateerd. Al met al is Severant een sfeervol juweeltje, zeker het luisteren waard.
Severant is reeds uit bij Planet Mu. Kuedo is toevallig ook te bewonderen op Rewire dit weekend.