Arpatle is geen onbekende voor de die-hard Eclectro bezoeker. Eerder werd zijn muziek onder de ambient kant van IDM geschaard, maar wel met een eigen geluid. Van de typische IDM-sounds is op dit tweede album weinig meer terug te vinden. Het eigen geluid is er alleen maar door toegenomen. Het schijfje heet The Day After, en is te omschrijven als een amalgaam van ambient en subtiele beats.

Daarmee doe ik de muziek van Arpatle eigenlijk te kort – hoe vaker ik The Day After draai, hoe meer moois ik ontdek: er is een zekere onderhuidse psychedlica die de tracks met elkaar verbind en die wat aan FSOL of zelfs aan oude Kraftwerk (van voor Autobahn) doet denken. Een goed voorbeeld is Satie’s Birthday, wat doet denken aan een drugs-geïnduceerde droom door zijn verwrongen piano-echo’s en achterwaarts lopende beats.

De laatste vier van de negen tracks op het album laten de beats nagenoeg achterwege, wat het album is als geheel toch iets meer in de ambient hoek duwt. Ook hier steekt de psychedelica de kop op in Headache en in de afsluiter (en eveneens de titeltrack) van The Day After. Het is een album wat een paar luisterbeurten vergt, maar de moeite dan ook meer dan waard is.

Op de website van Arpatle kun je fragmenten beluisteren, en natuurlijk de CD aanschaffen. Een live opname van de launch van de CD kun je hieronder bekijken en beluisteren. The Day After is ondergebracht op het Ierse Psychonavigation Records.