Volgende maand viert Strange Fruit alweer haar vijfde verjaardag en dat is reden voor een feestje. Er wordt dan ook groots uitgepakt, want niemand minder dan Detroit House-legende Theo Parrish komt op 14 mei naar de Watt in Rotterdam om de taart aan te snijden. En omdat het een flinke taart betreft krijgt Theo hulp van een andere levende legende, namelijk Stones Throw-oprichter Peanut Butter Wolf.
En daarmee is de koek nog niet op, want het programma wordt verder nog aangevuld met de scherpe tong van woordkunstenaar en MC Spec Boogie, de draaikunsten van DJ Civil en natuurlijk de resident DJ’s Thelonious en Lucky Dubz.
Alle ingrediënten zijn dus aanwezig om er een onvergetelijke avond van te maken. Om alvast in de stemming te komen is er deze fijne soulvolle hiphop mix van Peanut Butter Wolf.
Worm presenteert over een maand een avond met minimal wave legendes Das Ding en Twilight Ritual. Minimal wat?
Is het de meest misbruikte genre-naam in de electronische muziek? Duitse zaagtandtechno, Franse filterhouse, Nederlandse mietjes-hardstyle: tegenwoordig mag alles electro heten. Het leidde al eerder tot verdeeldheid op de eclectro-burelen, maar houdt ook op andere webstekken de gemoederen bezig. Puristen zijn het erover eens dat échte electro toch vooral afkomstig is uit Amerikaanse ghetto’s in de jaren 80, toen hiphoppers massaal aan de haal gingen met de elektronische beats van überpioniers Kraftwerk. En zelfs dat is niet geheel onbetwist. Sommige elektronica-kenners beweren dat de DIY-synth-scene in Europa minstens zo belangrijk is.
Ook punkers en wavers draaiden wel eens een Kraftwerk-plaatje. Hun interpretatie van elektronische popmuziek komt de laatste maanden steeds meer voor het voetlicht. Een wereld aan proto-electro ontsluit zich in hét trainspotter-genre bij uitstek: minimal wave. Drumcomputers en synthesizers spelen staccato patronen terwijl studentikoze stemmen atoomdreiging en andere gezellige Jaren 80 onderwerpen aansnijden. De liefhebber van Mount Sims, Adult. of The Knife zal menig minimal wave-nummer kunnen waarderen. En als je begint te kwijlen bij woorden als limited, rare, unreleased, one-sided of graag demo-bandjes uit de jaren 80 verzamelt, dan is minimal wave je nieuwe troetelkind. In dit ideale blogger-genre kan muziek niet obscuur genoeg zijn. Acts hebben liefst maar één track op hun naam staan, die uiteraard onmisbaar is in jouw collectie enkelzijdige 7 inches. Daar leg je grif 150 euro, of liever nog véél meer voor neer.
Gelukkig zijn er voor de minder kapitaalkrachtige Eclectro-lezers prima instap-compilaties te vinden. Zo verscheen er onlangs een dubbel-LP op het Amerikaanse hiphop-label Stones Throw. Onder de noemer Minimal Waves Tapes stelde Peanut Butter Wolf een verzamelaar samen met scene-queen Veronica Vasicka, die het genre al een aantal jaar promoot via een radioprogramma voor de New Yorkse ether. Veronica’s twintig favoriete Minimal Wave liedjes vind je bij webzine Fact.
Als er één label is geweest dat mij positief heeft verrast dit jaar, dan is het wel Stones Throw Records geweest. In het voorjaar was het fijn wegdommelen met Savath y Savalas, een side project van Guillermo Scott Herren aka Prefuse 73, afgelopen zomer was er het soulvolle “My World” van Lee Fields & The Expressions, en in het najaar was het fijn nagenieten met Mayer Hawthorne en de hier op Eclectro geprezen Dam-Funk. De koek bleek echter nog niet op te zijn, want vorige maand verscheen ook nog het debuutalbum van de Engelse beatsmid Mr. Chop.
Mr. Chop is het alter ego van Coz Littler, een synthesizer-fanaat en sound engineer die al aan menig album uit de collectie van het Stones Throw label heeft meegesleuteld. Op zijn eerste langspeler brengt hij een ode aan hiphop-legende Pete Rock, wat meteen de titel van het album verklaart. De beats van Pete Rock werden door Coz ontleedt en geherinterpreteerd en het resultaat is een plaat vol psychedelische funk, jazz en hiphop, aangevuld met een flinke dosis synthesizer-geweld. Aanbevolen kost voor fans van DJ Shadow, Paul White en The Gaslamp Killer dus.
Op zijn haast onleesbare en enigszins gedateerde MySpace-pagina is behoorlijk wat ouder materiaal te beluisteren, maar van Stones Throw krijg je de track “T.R.O.Y.” van het nieuwe album kado. Download of stream de track hieronder.
Er was een tijd dat iedere hiphop-producer uit L.A. een poster van Roger Troutman of George Clinton in de studio had hangen. Terwijl New York zich richtte op James Brown en jazzbreaks, rapte de westkust over funky synthesizer-bassen en typische P-Funk grooves uit het Parliament/Funkadelic-kamp.
Inmiddels is het hiphop geluid uit L.A., bijvoorbeeld van Eclectro-favorieten als Flying Lotus en Nosaj Thing, een stuk alternatiever. De jonge garde heeft de oude funk-posters van de muur gehaald en kijkt vooral de toekomst in. Maar niet iedereen in de Stad der Engelen heeft de vintage synthesizers en drumcomputers ingeruild voor een MPC of een Macbook. Dam Funk blijft trouw aan het geluid dat hij begin jaren negentig als sessiemuzikant voor onder andere Dr. Dre en Nate Dogg ongekend populair maakte: Westcoast Funk.
Binnenkort verschijnt de debuut-cd van Stones Throws meest gehypte artiest sinds Dilla. Toeachizown, een dubbelalbum met geil groovende slaapkamerfunk vol gruizige synthesizers, vocoders en analoge drumcomputers, staat deze maand nog in de schappen. En dus draait de promotie-machine op volle toeren.
Zaterdag 10 oktober komt Dam Funk naar Rotterdam om te laten zien hoe zijn update van het Westcoast Funk-geluid live klinkt. Daarnaast vliegen de promo-mixen en previews je om de oren, waaronder de exclusief voor Eclectro-beschikbare single ‘Mirrors’. Klik je rot en ga dat zien!
Er zijn al heel wat bekeerlingen tot de, grotendeels op 80’s boogie geïnspireerde, electrofunk van Dam-Funk. Blijkbaar zijn boogie en funk niet zijn enige invloeden, want in de meest recente Stones Throw podcast trakteert Damon Riddick ons op jaren tachtig gospel tunes.
Toeachizown is het vijfvoudige album wat de komende maanden gaat uitkomen. LAtrik, Fly, Life, Hood en Sky zijn de componenten die eerst als 5 LP set en later in een cd versie zullen verschijnen. Digitaal zullen een aantal delen ook al eerder te downloaden zijn. Latrik is de eerste digitale release die nu al te downloaden is voor 6 dollar 93. Het is de meest elektrische productie van het vijftal en beïnvloed door zowel Juan Atkins als Prince volgens Damon zelf. De track Toeachizown kun je alvast gratis meenemen daarvan.
Volgende maand viert Strange Fruit alweer haar vijfde verjaardag en dat is reden voor een feestje. Er wordt dan ook groots uitgepakt, want niemand minder dan Detroit House-legende Theo Parrish komt op 14 mei naar de Watt in Rotterdam om de taart aan te snijden. En omdat het een flinke taart betreft krijgt Theo hulp van een andere levende legende, namelijk Stones Throw-oprichter Peanut Butter Wolf.
Als er één label is geweest dat mij positief heeft verrast dit jaar, dan is het wel 
Er was een tijd dat iedere hiphop-producer uit L.A. een poster van 
