Muziek is emotie. Laat 10 mensen dezelfde plaat horen en ieder creëert er zijn eigen beelden bij, ontwikkelt er een eigen visie op. Burial’s filmische Untrue is typisch zo’n plaat die bij iedere luisteraar meteen indringende visualisaties oproept.
Maar wees eens eerlijk; wie van jullie trok direct parallellen met 19e eeuwse vertelkunst, ontdekte in Archangel het equivalent van een klassiek muziekstuk en zag impressionistische schilderkunst uit de laatste decennia van de 19e eeuw voor zich? Nee, echt niemand?
De schrijver van dit artikel ziet ze wel én ontdekt nog veel meer in Burial’s mysterieuze soundscapes, beats en vocalen.
Geen lichte kost waar je snel even doorheen scrollt, maar een breedvoerige, diepgravende en ergens ook wel vermakelijke analyse, die je wellicht weer nét even anders tegen Burial laat aankijken.
Lees het artikel The Premature Burial: Burial the Pallbearer vs Burial the Innovator op Rouge’s Foam.

