Delta Funktionen behoeft geen introductie. Zijn releases alsmede zijn dj-sets zijn vermaard. Naar aanleiding van Traces, het nieuwe album van Delta Funktionen ging Eclectro in gesprek met Niels Luinenburg.

Waarvoor kom je ’s ochtends je bed uit?

Koffie!

Beschrijf je werkdag eens.

Beginnen met koffie en e-mails checken. Daarna wat nieuws- en muzieksites langs en gedurende de middag en avond een beetje spelen met de gear. Later op de avond plaatjes luisteren en selecteren voor het weekend en in de tussentijd proberen mijn sociale leven te onderhouden.

Hoe ben je eigenlijk in de elektronica terecht gekomen?

Cassettebandjes! Ik denk dat ik de eerste 909-kick op mijn 6e hoorde en sindsdien is de zoektocht gestart!

Is er een plaat die jou heeft doen besluiten een keyboard aan te schaffen?

Niet zozeer een keyboard, maar meer een module: de Yamaha TX81Z. Het was de 154 – Strike LP op Delsin waar die volop werd benut. Niet echt eenvoudig te programmeren en het heeft wat processing nodig, maar nog steeds een bak waar ik vaak op terug val.

Ben je een techneut of volg je meer je gevoel in het creëren van tracks?

Op eerdere releases was ik vaak meer bezig met het technische deel. Met het album heb ik dat proberen los te laten en getracht een sterkere balans te vinden tussen techniek en gevoel. Techniek is leuk en interessant, maar als het gevoel ontbreekt, dan wordt het nooit een goede track.

Is het electro/acid geluid van je nieuwe album een logische verbreding van jouw geluidsspectrum? Of was t altijd al een onderdeel van?

Het is altijd een onderdeel van mijn spectrum geweest. Ik denk dat er in de Setup Serie op Ann Aimee ook duidelijk electro-invloeden te horen zijn, maar dan iets meer gestoeld op een techno-fundering. Het geluid van het album is in zekere zin ook een weerspiegeling van mijn DJ-sets waar altijd een fikse stapel aan electro en acid platen de revue passeert. Ik kreeg vaak de vraag wanneer ik eens meer ging produceren zoals mijn DJ-sets klinken. Ik denk dat ik met dit album aan die vraag redelijk heb voldaan 😉

Welke muziek zou je nooit uit je vingers kunnen krijgen?

Gitaarmuziek.

Hoe ontwikkel je je muzikaal? Hou je van alles bij, verdiep je je bewust in bepaalde muziekstromen?

Een paar jaar terug was ik altijd op zoek naar nieuwe (en oude) muziek, alle webshops af, bij tweedehands winkels langs. Ik wilde niets missen, want techno nam weer een meer spannende wending. Tegenwoordig blijft het bij diggen naar oude weapons. Hedendaagse techno vind ik oersaai en het volgt een soort zelfde patroon als waar minimal na twee jaar in verviel. Te veel techno is tegenwoordig gebaseerd op sounddesign, galmpje hier, donkere kick daar en weer een plaatje klaar. De fun ontbreekt een beetje en dat vind ik jammer. Uiteraard uitzonderingen daargelaten. Maar als het voor mij saai en voorspelbaar wordt, haak ik een beetje af en sla dan liever een zij-pad in. Ik haal tegenwoordig meer plezier uit het diggen naar oude jaren ’80 platen, en probeer dat dan weer te combineren met meer huidige elektronische muziek. Dat houdt het voor mij spannend en uitdagend.

Wat doe je als je niet aan nummers werkt?

Tijd spenderen met mijn vriendin, wat vrij vaak neerkomt op tracks uitwisselen en nerden over muziek.

Welke andere kunstvormen hebben je interesse?

Ik kan een film of een bezoek aan een museum op zijn tijd prima waarderen, maar de gedrevenheid die ik met muziek heb, heb ik niet met andere kunstvormen.