In de wondere wereld van muziek is het een komen en gaan van genres en scenes. Bij elektronische muziek komt dit misschien nog wel het meeste voor. Ieder jaar ontstaan er weer nieuwe genres waarbij de één uitgroeit tot een blijvende scene en bij de ander de hype al snel weer is uitgedoofd. Als de nieuwe muziekstijl een blijvertje is dan ontstaat na langere tijd vaak een soort verzadiging. Vernieuwing verschuift naar de achtergrond en er wordt geproduceerd volgens de verwachtingen van de scene.

Drum ’n bass heeft dit bijvoorbeeld meegemaakt en bij dubstep lijkt soms al hetzelfde te gebeuren. Gaan de nieuwe scenes die nu lijken te ontstaan rondom funky en wonky(?) hetzelfde scenario tegemoet? Martin Clark (aka Blackdown van Dusk + Blackdown) is columnist bij Pitchfork en heeft zijn eigen blog over grime, dubstep en gerelateerde stromingen. Hij maakte onlangs een aardige analyse van het ontstaan van scenes die kan helpen deze vraag zinvol te beantwoorden.

Fase 1: Status quo. De muziekscene is groot en de grenzen liggen min of meer vast.

Fase 2: Uitbraak. Gefrustreerd door de status quo treden artiesten buiten de grenzen.

Fase 3: Gedeelde waarden. Sommige producers vinden dezelfde basis bij elkaar en vormen een nieuw kamp. Tevens het ‘hoe noem je het’ moment.

Fase 4 en 5: Groei en invloeden. De nieuwe scene trekt mensen en invloeden van buitenaf aan en groeit als geheel. Denk bij dubstep maar aan de invloeden uit techno, IDM, Jazz en nu zelfs Rap. Check deze nieuwe Snoop Dogg productie maar eens:
Snoop Dogg Millionaire

Fase 6: Het worden van de status quo. De scene wordt de nieuwe status quo met verwachtingspatronen waar de producers zich aan houden.

In het nieuwe brrrap fanzine staat een interview met Bastiaan en Carlos van Eat This Media. Zij geven een soortgelijke analyse van hoe het met dubstep nu gaat:

I think now what you see in the dubstep scene is something that happened to drum ’n bass, it happened to jungle, it happened to IDM and it also happened to minimal. At first when something starts, everything is interesting, everything is very very creative. At some point you get a certain sound that belongs to the scene. What you’ve seen with IDM for example, that used to be very interesting, but at some point it completely died off because there was no evolution in the music at all.
and there is always this elite group of artists still continueing to experiment with the music. And then there are a lot of people that see that this is cool, people are making a lot of money in it (because at this point people are making money in dubstep) and they want to hook on and they want to make this music and see if they can make it to spin on big parties.

I have the feeling that dubstep could go quite far, it just depends if people keep an open mind in their music and to what dubstep is. As long as they don’t narrow it down to “it needs to have wobble” or “it needs to have 2-step” or whatever.

Welke nieuwe scenes zie jij momenteel ontstaan? En hoe lang trekt de dubstep scene nog de kar? Of maakt het allemaal geen bal uit en loopt het zoals het loopt?