Terwijl Nederland vanochtend wakker werd onder een deken van sneeuw, hebben we bij Eclectro ervoor gekozen om wat zonniger muziek aan te zetten. Deze week is het Applescal die kou uit de lucht neemt en deze vervangt met een zomerse atmosfeer. De Nederlander bracht eind vorige maand een sampler uit voor zijn album Dreaming In Key. Deze zal volgend jaar op AtomNation gereleaset worden.
Onder de eerste drie tracks valt Onetasker meteen op met zijn subtiele beats en gemoedelijke sfeer. Applescal laat je met dit nummer in een tropische droom belanden waar je niet wakker hoeft te worden. Daarom is het Onetasker die de eer van Vrijdagmiddagplaat ontvangt.
Dreaming in Key komt 5 februari uit. De pre-release is nu te horen op Bandcamp en Soundcloud. Luister hier meteen naar Onetasker:
[soundcloud url=”http://api.soundcloud.com/tracks/68402648″ params=”” width=” 100%” height=”90″ iframe=”true” /]
Morgen staat Pantha Du Prince op Todaysart. Integenstelling tot zomaar een set draaien komt de Duitser met een bijzonder project: The Bell Laboratory. Dat Hendrik Weber een belfetish heeft was al bekend, zo hoorde we al op zijn laatste langspeler (Black Noise) al een serie aan klokgeluiden voorbij komen, verweven met zijn minimal house. Maar nu met The Bell Laboratory komt deze passie tot een hoogtepunt. Samen met Lars Petter Hagen heeft hij een composite van 40 minuten gemaakt, genaamd Elements of Light. Op het Øyafestival in Noorwegen was de premiere en naar aanleiding van de beelden kan het niet snel genoeg zaterdag zijn. Daarom hebben vandaag een klassieker om er vast in te komen.
Terwijl hij samen met zijn maatje Nuno dos Santos zeer recent nog op Eclectro te bewonderen was met een knallende mix, doet Patrice Bäumel het solo een stuk rustiger aan. Bäumel is een veelgeziene DJ in de Amsterdamse scene, maar is echter geboren in Duitsland. Het gevoel voor verfijnde minimal en tech house zal dus wel in zijn bloed zitten en het beste bewijs hiervan is zijn vorige week uitgekomen debuutalbum Vapour. Vapour is de eerste release van het muzieklabel van de Amsterdamse club Trouw, Trouw Records, waar Bäumel regelmatig te zien en te horen is.
Alle tracks van Bäumel’s debuutalbum zijn te streamen op zijn SoundCloud-pagina, met als dikke bonus een continuous album mix, die alleen al zeer de moeite waard is.
De set van dat laatste festival is gisteren online verschenen, en laat een meer volwassen geluid horen dan de vorige keer dat hij op Eclectro voorbijkwam. Nog altijd kenmerkt Zuur zijn werk met ingenieus zwierende melodieën, maar de meeste acid is inmiddels vervangen voor warme, minimale beats en stemmige vocalen. Gelukkig breekt er af en toe nog een onvervalste 303 door het oppervlak heen, waardoor er voldoende variatie is voor een plezierig uur elektronica.
Soms heb je van die momenten dat je zin hebt in een specifiek genre. In mijn geval was het weer eens tijd voor iets in de richting van minimal. John Roberts was mij nog onbekend toen ik zijn album Glass Eights voor het eerst beluisterde. Dat heb ik geweten, want het is niet bij één luisterbeurt gebleven.
Hoewel Roberts valt onder minimal en deep house begint het album met een rijk geluid. Opener ‘Lesser’ legt het fundament waarna meerdere nummers passeren en goed in elkaar over vloeien. Ondanks dat zijn het allemaal volwaardige nummers, die ook prima individueel kunnen worden gedraaid. Zo zouden de tracks ‘Ever or Not’ en ‘August’ makkelijk in een set van Pantha du Prince kunnen passen. Dit blijkt, na wat research, niet zo verrassend aangezien Weber (PdP) en Roberts beide bij het Dial label zitten. Als laatste aan bod springt de title track er ook uit, die het geheel feilloos afrondt.
John Roberts levert een zeer solide album af die valt tussen Jon Hopkins en de eerdergenoemde Pantha du Prince. Deze plaat is dus interessant voor fans van Pantha du Prince, maar ook voor liefhebbers van Alex Smoke en Boards of Canada.
Enfant Terrible is niet zoals andere Nederlandse labels. En zo zijn ook de Nederlandse artiesten die label eigenaar Martijn van Gessel heeft verzameld, niet zoals anderen.
Om de vergelijkingen alvast achter de rug te hebben: deze artiesten zijn niet ‘west coast’. Ze komen overduidelijk niet uit de stal van Lomechanik, Sending Orbs of Delsin, en erbij in slaap vallen lukt al helemaal niet. Al leunen ze wat naar het experimentele geluid van Narrominded (twee artiesten van de compilatie komen daar vandaan), of naar de rauwheid van Eat Concrete, loop je ook daar op een dood spoor. En toch is de cover voorzien van een Hollands bloemenveld – tenminste, daar ga ik voor het gemak even vanuit – en laat de titel van het album geen twijfel. Maar als dit Kamp Holland is, waar staat dat kamp dan?
Don’t Let Them Know van Bakeliet knalt. Het nummer stuwt vooruit, en is moeiteloos sfeervol – zelfs op slechte speakers. Distel pruttelt introvert in papa’s geheime zolderkamer, maar verveelt niet. Neurobit ligt misschien nog het meest in het verlengde van de ‘Nederlandse traditie’: melodieus, open, wijd. Tijdens Pornologic doet de nostalgie het hart zinken (op een goede manier), maar net als hij voorgoed onder dreigt te gaan, is daar de kinderelectro van Staatseinde. Ruimtevaart Vooruit is slim, grappig, maar misschien niet veel meer.
Hunter Complex zet – alweer – een sterke track neer. Rond twee minuut twintig dendert Desert richting het Euro Song Festival, om met hetzelfde gemak weer te vervallen in die blitse pop wave die we van hem kennen. Ik krijg het maar niet uit mijn hoofd dat Hunter Complex het alter ego is – of eigenlijk, zou moeten zijn geweest – van Sting.
Om te zeggen dat Allégement, (Milligram Retreat) voelt als een hedendaagse Palais Schaumburg gaat wat ver, maar die invloeden uit de Neue Deutsche Welle zijn er zeker – zowel de avant garde hakkeligheid als de prachtige dansdeuntjes. De vocals halverwege zijn erg fraai. Puik werk!
En dat geldt eigenlijk voor de hele release. Enfant Terrible bewijst niet alleen internationaal te kunnen scoren, maar ook een vinger aan de pols te hebben van de Nederlandse electronica. Van Gessel presenteert een groep artiesten die (niet allemaal!) binnen de ‘gevestigde’ Nederlandse scene in de periferie zitten. Ik ben benieuwd of ET ze daar uit kan helpen.
Neurobit – Inner Hideaway
Milligram Retreat – Who is in the Toilet
Meer informatie over Kamp Holland vind je hier. Zaterdag 19 juni viert Enfant Terrible de release in de dB’s in Utrecht.
Alex Smoke, de vriendelijke Schot die in 2005 de minimalwereld naar zijn hand zette met zijn sublieme langspeler Incommunicado, komt 22 februari terug met Lux, zijn nieuwe cd op het eigen Hum + Haw-label. De eerste single heet, niet geheel verrassend, ‘Lux+’.
Mij kon het niet direct overtuigen, dus het blijft de vraag of het album de smaak van het zwakke Paradolia weg kan spoelen. Gelukkig is er ook nog altijd de Hum + Haw-podcast uit 2008 als staalkaart van het label.
Afgelopen maandag 19 oktober sprak Eclectro met Esther Rozendaal aka Estroe in Café Rotterdam. Hoofdonderwerp was haar debuut LP Elemental Assets die begin november op Connaisseur verschijnt. Esther vertelt verder onder meer hoe ze is begonnen met produceren en waarom ze geen minimal hits maakt.
Elemental Assets verschijnt op 30 oktober exclusief op Beatport (digitaal), 6 november als CD en vanaf 13 november ook bij andere digitale winkels.
Luister alvast de snippets op de releasepagina bij Connaisseur.
Een aantal recente dj mixen vind je op haar SoundCloud pagina.
Vanavond staat Estroe in de Melkweg op het ADE samen met Dave Clarke en morgen in de Simplon in Groningen.
Komende week verschijnt het debuutalbum van het Italiaanse duo Italoboyz en dat is iets waar ondergetekende enorm naar heeft uitgekeken. Marco Donato en Federico Marton laten al enige tijd een frisse wind waaien door de minimal house scene door het gebruik van originele, catchy samples in hun tracks. In 2007 scoorden zij een dikke hit met het nummer “Viktor Casanova”, waarop minimal en opera hand in hand gingen, en vorig jaar herhaalden zij dat kunststukje met “Bahia”, dat met samples van jazzsaxofonist John Coltrane letterlijk de pan uit swingde.
Het album “Bla Bla Bla” staat vol met dit soort leuke vondsten, en hoewel het bij de ene track beter uitpakt dan bij de ander is dit een fijne langspeler die zeker bij mij een brede grijns op het gezicht toverde. Wat mij betreft dus nu al één van de leukste releases van het jaar.
Via RCRD LBL is de track “Oh Mio Dio” gratis en voor niks te streamen en te downloaden. Als bonus is er hier nog een fijne set van de heren, opgenomen in de Duitse club Harry Klein.
Zijn er weinig getalenteerde zolderkamerproducers in Nederland? Of leidt overleg altijd tot een keuze voor de saaie middelmaat? Tijdens het beluisteren van de 5 finalisten van Vinylized, de jaarlijkse competitie voor danceartiesten, kon ik me moeilijk voorstellen dat er geen betere inzendingen zijn binnengekomen. Dat beeld ontstond in 2007 trouwens ook al, aangezien toen de ver-onder-het-maaiveld-inzending van Breakhorsepower won (in 2008 was er trouwens met Arjuna Schiks wél een goede winnaar).
Gelukkig steekt er dit jaar 1 inzending met kop en schouders boven de rest uit, en dat is ‘Monomagie’ van Audiomilch. Ambient, minimal en een sprankelende productie slaan daarin de handen in elkaar. 1 van de mannen achter deze act is Jasper Boer, die hier op Eclectro regelmatig langskomt als bezoeker en producer onder de naam Jap Jap.
Eclectro geeft daarom het advies om op ‘Monomagie‘ te stemmen en Audiomilch te helpen aan een release op vinyl, studioapparatuur en optredens. Of vind jij dat een andere artiest met het prijzenpakket naar huis moet gaan? We horen het graag van je in de reacties. Enige haast is wel geboden, want de stembussen sluiten op dinsdag 1 september.
Hieronder vind je naast ‘Monomagie’ ook 2 andere tracks uit het repertoir van Audiomilch. Daarnaast heeft Jasper ook uit de doeken gedaan wat het idee achter de act is. Mochten ze later beroemd worden, dan kun jij mooi op verjaardagen zeggen dat dat mede door jou komt. Wees trots!
Ps: als jij het beter kunt dan de inzendingen van Vinylized, dan horen we dat graag! Nieuwe, veelbelovende artiesten bieden we gráág een podium op Eclectro.
Audiomilch – Monomagie
Audiomilch – Kleurfigur
Audiomilch – Puddinggeist
Jasper Boer: “Audiomilch is verse melk uit je speakers. Een retrogeluid met minimal, funk, deephouse en ambient-invloeden. De melk staat voor zelfspot, maar tegelijkertijd het verlangen naar eigenzinnigheid. De personages Brauno en Gelbert, onze Duitse alter-ego’s, verwijzen naar de DDR en het totalitarisme als synoniem voor de volledige controle van de muziekindustrie. Melk is propaganda: we leren dat het gezond is, maar zitten in werkelijkheid met een overschot…”
“We verenigen ambient en electronica, mooie melodieën met diepe baslijnen en funky minimal beats. Soms in combinatie met vocalen of gesproken ritmes. Het mag een beetje vreemd, experiment wordt niet geschuwd. De muziek zweeft tussen chillout en dance. Met het product van onze samenwerking zullen we vooral proberen een fijn luisteralbum neer te zetten met aandacht voor detail.”
Terwijl hij samen met zijn maatje Nuno dos Santos zeer recent nog op Eclectro te bewonderen was met 
Alex Smoke, de vriendelijke Schot die in 2005 de minimalwereld naar zijn hand zette met zijn sublieme langspeler Incommunicado, komt 22 februari terug met Lux, zijn nieuwe cd op het eigen 
Komende week verschijnt het debuutalbum van het Italiaanse duo 