Tag archieven: rap

DJ Shadow – All Basses Covered

Geef een reactie

Het zullen velen wellicht ontgaan zijn; enkele weken geleden draaide DJ Shadow in Miami een set die nogal wat commotie heeft veroorzaakt. Wat bleek, het publiek was niet tevreden met de set van Shadow. Deze zou too future zijn geweest en vervolgens hebben de clubeigenaren hem verzocht er een einde aan te breien.

Dit was natuurlijk tegen het zere, artistieke been van Shadow, die logischerwijze not amused was. Inmiddels heeft het management van de nachtclub wel haar excuses aangeboden.

Als reactie op de hele situatie heeft Josh Davis de beruchte set online gegooid. En deze is inderdaad behoorlijk future. Werkelijk alles komt voorbij; juke, rap, hiphop, dubstep, drum ’n bass, The Simpsons, een edit van Organ Donor, noem het maar op. Maar te hip voor de hipsters? Oordeel zelf.

DJ Shadow – All Basses Covered (The Infamous South Beach Set, December 2012)

Experimentele grooves, rap & zwarte humor van Shabazz Palaces

1 reactie

De avant-rap-act Shabazz Palaces uit Seattle is het vehikel van Ishmael Butler, die eerder actief was in Digable Planets en Cherrywine. In 2009 oogstte hij lovende kritieken met enkele ep’s vol experimentele rap. Of Light And Shabazz Palaces leverde hem zelfs een deal op met het alternatieve rocklabel Sub Pop. Dat geeft al aan dat we niet met een doorsnee rapper te maken hebben. Sterker nog: Butler is geen rapper, maar een experimentele electrocomponist die ook rapt. Bepaald geen klein verschil. Met Black Up laat hij wederom zijn talent en avontuurlijke inslag zien. Binnen het rap- en hiphopgenre is net als binnen de elektronische muziek een groeiend aantal variaties ontstaan. Zo valt er ook voor mensen die niet zo van een eindeloze woordenstroom over een drum-en-baslijn houden inmiddels aardig wat te halen in de crossovergebieden, waar rap gemixt wordt met rock, pop, soul of elektronica.

Zo speelde de ietwat vergelijkbare rapper Doseone zich al in de kijker met de experimentele hip hopgroep Themselves. Ook het muzikaal erg interessante Shabazz Palaces beweegt zich in dit crossovergebied. Butlers gruizige lage stem en wacky elektronica doen in het eerste nummer vermoeden dat je met een kloon van Tricky van doen hebt. Mis! Hij blijkt al snel een heel eigen gezicht te hebben. De teksten zijn nog leuk ook. Geen gepronk met bitches ‘n’ ho’s en vette auto’s. Wel speelse kritische noten richting ‘corny niggers’. Black Up is een waar luisterfeestje, met een plots opduikende heerlijk jazzy zangeres of duimpiano. De plaat is een aanrader voor fans van Prefuse 73, maar met slechts 26 minuten wel aan de korte kant. Goody, wat smaakt dit naar meer! Op de vpro-luisterpaal is de plaat nu te horen.

Gil Scott-Heron weer terug

2 reacties

gilscott-heron
Gil Scott-Heron begon eind jaren 60 zijn muziekcarriere na eerst alleen als poëzie schrijver actief te zijn geweest. Jazz producer Bob Thiele moedigde Gil aan om zijn rauwe straatpoëzie in muziekvorm uit te brengen. De bekendste track uit die beginperiode is ‘The Revolution Will Not Be Televised‘, een opruiende tirade tegen de massamedia en het ‘witte Amerika’ dat de deplorabele toestanden in de binnensteden negeerde.

In de jaren zeventig werkte Scott-Heron nog samen met producers als Nile Rodgers van Chic en Malcolm Cecil (o.a. Stevie Wonder en Isley Brothers). Die laatste produceerde zijn grootste hit tot op heden, ‘The Bottle‘.

Na Gil’s laastse album op Arista in 1982 bleef het op releasegebied zo’n 12 jaar stil waarna hij in 1994 terug kwam met het album Spirits. Openingstrack ‘Message to the Messengers‘ was direct gericht aan de gangsta rappers van die tijd. Gil Scott-Heron gold en geldt nog steeds als een inspiratie voor veel rappers.

Inmiddels is het alweer zo’n 14 jaar stil geweest rondom de legende. Februari volgend jaar komt daar verandering in als het nieuwe I’m New Here uit komt op XL Recordings. De titeltrack is een cover van Smog en het album is geproduceerd door XL labelbaas Richard Russell.

De eerste geluiden komen van de korte track ‘Where Did The Night Go’. Je hoort de karakteristieke stem van Gil, een tekst over eenzaamheid en liefde en een minimalistische beat als ondersteuning.

De track is ook te downloaden op imnewhere.net.

Voor een uitgebreid portret van Gil Scott-Heron is er deze documentaire die in 2004 op de BBC werd uitgezonden:

Next Hype

5 reacties

Tempz is een echte Londense gangsta grime rapper. Gelukkig wel eentje met een beetje gevoel voor humor. En slim is hij ook wel: noem je track ‘Next Hype’ en voor je het weet ben je het ook nog. Voeg daar aan toe een clip met wat slecht acteerwerk en een beetje lekker er op los rammen en dan krijg je dit:

Tempz – ‘Next Hype’

Gelukkig is Tempz ook helemaal ‘street’ zelfs als het heeft gesneeuwd:

Eclectro recenseert Modeselektor – Happy Birthday!

9 reacties

Modeselektor

Het is een mooie wereld als we Maximo Park, Otto Von Schirach, Thom Yorke, Puppet Mastaz, Paul St Hilaire en TTC in één adem met elkaar in verband kunnen brengen met twee verfomfaaide duitsers met de namen Bronsert en Szary. Met “Happy Birthday!” brengt Modeselektor alles en iedereen samen in digitale dansvloer-sleaze die van uitbundigheid bijna uit elkaar spat.
Lees verder →