Het is alweer de negende editie van Incubate en in tegenstelling tot eerdere jaren, is niet alleen Triptan dit jaar afgereisd naar Tilburg. Ook collega’s Mark en Johan nemen een dag op zich om te verslaan. Lees verder
Vijf jaar na de veelgeprezen ambientplaat Dropsonde verrast de Noor Geir Jenssen met kraakheldere beats. N-Plants is uptempo, melodisch en daarmee een wat toegankelijker album dan Dropsonde. De eenzaamheid straalt nog altijd van zijn muziek af, maar wel op een andere manier. Verstilling heeft plaats gemaakt voor een repetitieve, nogal Duitse sound.
Hadden beats op het met dromerige klanktapijten gevulde Dropsonde sporadisch een rol op de achtergrond, op N-Plants spelen onvermoeibaar doorpulserende ritmes en synths een hoofdrol. De industriële sfeer roept een vergelijking met To Rococo Rot regelmatig op. Dit had saai uit kunnen pakken, maar het tegendeel is het geval. Wat een schoonheid! De fijnzinnige gelaagdheid waarmee Jenssen beats, synths en ruisgolven in verschillend tempo langs elkaar heen laat lopen levert een erg smaakvol geheel op. Contrasten tussen wollige synths in de verte en puntige ritmes op de voorgrond geven een sfeervol ruimtelijk effect. Is dit nog wel te volgen?
Schrijven over abstracte soundscapes is vaak net roeien zonder peddels. Geluid laat zich maar moeilijk vastpinnen met woorden. De componist en zijn motivatie om een plaat te maken lijken soms een bruikbaarder aanknopingspunt. Jenssen reikt met het thema Japanse kerntechnologie de recensent peddels aan die ongetwijfeld door het legertje muziekbloggers gretig aangegrepen zullen worden. Het drama van de misschien wel grootste kernramp in de geschiedenis, wat wil je nog meer? Maar pas op: voordat je het weet laat je je verleiden tot voor de hand liggende analogieën die leuk klinken (natuurkrachten, fabrieken en geigertellers), maar waar de lezer niets wijzer van wordt. (Zet gewoon die plaat op, mensen!) Wie wil er nóg een tekst lezen waarin een bepaald genre Scandinavische muziek wordt vergeleken met ijzige windvlagen door mistige Fjorden? Ik in ieder geval niet.
Blijft dat Biosphere met deze erg geslaagde plaat waarschijnlijk nog meer lof zal oogsten dan met Dropsonde. Wat de Japanse zinnetjes in Monju 1 en Fujiko betekenen? Geen idee, maar eenmaal ondergedompeld in deze prachtige futuristische klankwereld heb je geen betekenis nodig om te kunnen genieten van N-Plants. Bij preorder via Touchmusic krijgt u er nog de bonustrack Oma bij. Het prachtige artwork is reden genoeg voor aanschaf van een fysiek schijfje. N-Plants is nu volledig te horen op de vpro-luisterpaal.
Ik hoop dat alle Eclectro-nerds valentijnsdag een beetje overleefd hebben. Toch kan ook valentijn op muzikaal verantwoorde wijze worden ingevuld. Dat bewijst tenminste de Zweed Johan Agebjörn met zijn mix Longing for Romantic Summer Nights die 14 februari verscheen. Het dient onbedoeld meteen als promo voor zijn ambient plaat Mossebo die eind vorig jaar uit kwam.
Luister of download:
Tracklist:
1. The KLF: “Brownsville Turnaround On The Tex-Mex Border” (1990)
2. Biosphere: “Kill By Inches (Theme)” (1999)
3. Bien: “Sunny Side” (1997)
4. Air France: “Beach Party” (2006)
5. Jens Lekman: “Sipping On The Sweet Nectar (Bogdan Irkük’s Love Nectar Mix)” (2008)
6. The KLF: “3 a.m. Eternal (Blue Danube Orbital)” (1989)
7. Elsa: “Quelque Chose Dans Mon Coeur” (1987)
Voormalig Eclectro-schrijver Statik start op het online mixdepot Ruff Rhythmz een maandelijkse tributemix voor grootheden uit de elektronica. Directe aanleiding vormde de positief ontvangen The Future Sound of London-overzichtsmix van afgelopen maand, waarna het idee ontstond dit vaker te doen.
Mooie bonus bij dit initiatief is dat iedereen mag meestemmen over welke artiest er in het zonnetje van de draaitafels gezet wordt door huis-dj Southern Depot. Ren dus naar Ruff Rhythmz, maak een keuze uit Technical Itch, Biosphere, Autechre en Bola, en help jezelf aan een prachtig overzicht eind januari!
Ps: Eclectro’s kieswijzer zegt Biosphere. We willen niet manipuleren, maar in januari horen we nu eenmaal graag koude, ijle klanken.
Op het netlabel Xynthetic verscheen ergens halverwege dit jaar release no.22 van Collothen. Prachtige diepe ambient zoals Biosphere die op z’n best kan maken. De ideale soundtrack voor de smeltende ijskappen.
De Canadese Collothen heeft bij het maken van zijn muziek naar eigen zeggen dezelfde benadering als zijn abstracte kunstenaarshelden. Schilders zoals Mark Rothko, Jean Michel Basquiat, Jackson Pollock en Cy Twombley maakten schilderijen die niet voor iedereen te behappen zijn, maar als het je pakt dan kun je jezelf er helemaal in verliezen.
Center Tryptich door Mark Rothko
Luister hier alvast de 5 tracks tellende EP en download de release gratis by Xynthetic.