In de radioshow van Donky Pitch kwam er al een track langs van Starfoxxx. Deze track maakte ons nieuwsgierig en we gingen op zoek naar meer werk van de beste man en kwamen terecht bij een EP die in juli uitkwam: The Real Kawaii. Lees verder
Eprom is in Nederland. Vorig jaar leverde hij één van de fijnste glitch-albums van het jaar af en menige tent is afgebroken op tracks als Metahuman en Regis Chillbin. Dit weekend staat de Eprom in Utrecht en in Zwolle. Een prima gelegenheid om het weekend te beginnen met een heerlijke knaller van de beste man namelijk Prototype! Prettig weekend!
Het weekend staat voor de deur en dus posten we een fijne Vrijdagmiddagplaat om je alvast in de stemming te krijgen. Er is dit weekend genoeg moois te beleven in Nederland dus je hoeft je niet te vervelen. Zo is daar het 8Bahn festival in Ede met een heel fijn programma. Je kunt ook naar het Have A Nice Day festival in Eibergen (waar?). En je kunt naar Pitch in Amsterdam.
Wanneer je naar dat laatste festival toe gaat dan kom je man van de Vrijdagmiddagplaat van vandaag tegen. Krampfhaft is hot en mag dat vannacht om 01:45 uur weer bewijzen in de Gashouder zelf.
Alle Vrijdagmiddagplaten zijn hier terug te vinden!
Fabled Enemies is een jong producersduo uit Hilversum, dat pas sinds augustus 2011 muziek maakt. Dat er in die korte tijd toch een mooi product uit kan komen, laten de mannen horen met hun debuut Meeting the Emperor.
Op Meeting the Emperor krijg je een scala aan trip-hop, dubstep, glitch en rauwe sounds voorgeschoteld. Waar de opener The Prophecy en ’t knallende Meeting the Emperor de aandacht opeisen en soms doen neigen naar ietsje té slijptol-step, is het daar niet waar de parels zitten. Op de iets ingetogenere tracks Imaginary Forces en String Theory liggen wat mij betreft de kwaliteiten: de glitch en variatie in de drums, diepe bassen, en soepele melodieën. Zeker iets om in de gaten te houden!
Hieronder check je de volledige EP.
Misschien niet erg zomers, dit nieuwe remix album dat Tympanik ons aanbiedt, maar wel onderhoudend. Second Life is namelijk precies wat je van het label kan verwachten: koude, duistere, gewoon goed geproduceerde ambient en IDM. Tracks van glitch en ambient artiest Dirk Geiger zijn veertien keer geremixt, veelal met prettige en goed verteerbare resultaten. Dankzij de vrij specifieke muziekstijl van Tympanik geniet dit album ook meer samenhang dan het gemiddelde remix-album. Maar het mooiste is toch dat we hem gratis mogen downloaden.
Terwijl Stendeck nog zijn eerste uren maakte, kwam Tympanik Audio al met de volgende release; Een gratis EP van Access to Araska genaamd Orbitus. Sinds 2009 is de Amerikaan verbonden met het label waar hij tot dusver twee prima albums heeft afgeleverd. Daarnaast heeft hij ook verscheidene EPs gemaakt.
Zijn sound is een combinatie van IDM, glitch en ambient. De muziek lijkt een soundtrack te zijn voor de ruimte, cyberspace of een ander universum. De vreemde titels, veelal bestaand uit tekens, sluiten hier naadloos bij aan.
Met de nieuwe EP sluimert AtA meer in de richting van dark ambient, zonder dat hij een stevige dosis IDM vergeet. Daarnaast vermengt hij ook enkele elementen glitch waardoor het album in dezelfde lijn ligt als zijn albums, maar met name in de buurt van de null EP komt.
Het begin is rustig, bijna leeg. Het valt dan ook meteen op dat de tracks in dienst staan van de EP. Neem bijvoorbeeld Ellipse dat de beat vertraagt totdat deze lijkt te stoppen, waarna de versnelling de dynamiek terugbrengt. Het gevoel dat je in de ruimte bent, is dan ook terecht en komt bij het zweverige Relay tot uiting. Briliant Pebbles en Photons geven Orbitus een sterk slot.
Samples van de EP zijn te beluisteren op zijn eigen stilistische site. De volledige EP is hier te downloaden.
Cynosure:
Vanaf donderdag 7 oktober barst het Camera Japan Festival weer los. Het festival dat aandacht
besteed aan de Japanse cultuur door middel van films, lezingen en optredens. Dit jaar zijn er optredens van
o.a. aus, Lullatone, Mikabomb, Sputniko en Eclectro-favoriet Ryoichi Kurokawa.
Laatstgenoemde treedt op donderdag 14 Oktober op in Lantaren/Venster Rotterdam.
Vermeld in de reacties jouw favoriete Japanse artiest en je dingt automatisch mee naar één van de twee setjes vrijkaarten die we voor dit optreden mogen weggeven.
Als voorbereiding op het festival een korte steekproef uit de huidige Japanse muziekscene samengesteld door Wilbert-[f]luister-jan Vlot.
Tracklist + toelichting:
1. Evala – Intro02-05D
Het optreden van Ryoichi Kurokawa liet een diepe indruk achter op het Urban Explorers Festival van 2009. Op 3 verticale schermen ontvouwde zich een artificieel landschap onder een angstwekkend klinkend gedonder. Kurokawa is op dit moment misschien wel de sterkste combinatie van muziek en visuals. Deze voorstelling Rheo is nu ook op het Camera Japan festival te zien. Aangezien de man samen met zijn agent angstwekkend elk beeld en geluidsmateriaal afschermt, vind je hier geen track van hem. Zoals hij het zelf zegt, zonder beeld is mijn geluid gemankeerd.
Er is nog wel vroeg werk van Kurokawa te vinden, op het Port label, dat gerund wordt door Evala. Evala is een electronic artiest uit de stal van het Atak Label (de Japanse evenknie van het Raster-Noton Label). Net als bij Ryoichi Kurokawa is het beeld net zo belangrijk geluid. Evala werkt veelvuldig samen met Keiichiro Shibuya. Het resultaat is een reeks van geluidstudies en een aantal verbluffende geluidinstallaties.
2. Keiichiro Shibuya – 5.32
3. Keiichiro Shibuya – Ca_r18
4. Keiichiro Shibuya – for Maria
Ik kon vanwege zijn verscheidenheid niet kiezen, dus 3 tracks van de oprichter van het Atak label. Naast een label is Atak ook een reeks van electronische avant-garde avonden Met optredens van Panasonic, Miike Viano en Ryoichi Ikeda weet je dan al een beetje wat je verwachten kan. Van rondsuizende noise tot glitch.
Interessant zijn Keiichiro’s geluidinstallaties. Zo maakte hij nieuwe muziek voor de voetgangerslichten in Tokyo. (De huidige melodie is zo kenmerkend en irritant, dat als je het weet mee te neuriën, je al te lang in Japan zit). Filmachine is een 3d geluidsinstallatie (golven die van links naar rechts van boven naar onder gaan). Het geluid werd getracht om ook op een cd te persen, waarvan het effect alleen te beluisteren is met een koptelefoon. ‘Ca_r18’ komt van deze CD. Vorig jaar werd de noise knop dichtgedraaid en verscheen het zeer ingetogen piano album for Maria (de medeoprichtster van Atak).
Dit jaar verscheen de superzoete samenwerking met de Jpop band Sotaisei Riron. Te zoet om te verteren, maar ook Hildur Gudnadottir en Alva noto werkten mee aan dit 100% jpop album.
5. Yoshihiro Hanno – Kirin’s Theme
Nog zo’n 1000-poot. Vorig jaar nog aanwezig op de CJ editie in Dordrecht. Toen onder zijn jazzdance alias Radiq. Yoshiro pendelt tussen zijn woonplaats Parijs en zijn opname studio in Tokyo. Met verschillende Japanse studio muzikanten neemt hij een scala aan muziek op. Onder zijn eigen naam richt hij zich meer op filmmuziek, waaronder 24City en Plastic city. Uit die laatste film is ‘Kirin’s Theme’ afkomstig.
6. aus – Remnant
Schijnbaar wordt ieder kind in Japan al op vroege leeftijd naar pianoles gestuurd, waarna de pop, electronica en westerse invloeden komen. Zie hier de geboorte van de typische J-pop. Yasuhiko Fukuzono, oftewel aus, uit Tokyo is daar ook geen uitzondering op. Electronica, piano, lome beats en fluisterende vocals zitten in de smeltkroes van aus. Denk bijvoorbeeld aan acts als Múm en Opiate.
Op het album After All kreeg Yasuhiko naast van zijn vaste Japanse vocaliste Cokiyo ook assistentie van Lindsay Anderson (L’altra) en Sylvain Chauveau. Yasuhiko is ook mede-eigenaar van het Flau label, waarop naast The Boats ook voor Camera Japan bezoekers de inmiddels niet onbekende El Fog en Kumisolo zitten.
7. Kazumasa Hashimoto – live at [F]luister
Met Lullatone en aus komt de teller op 10 Japanse artiesten, die tijdens [F]luister opgetreden hebben. Mijn favoriete optreden blijft die van de bescheiden Kazumasa Hashimoto. Het laatste stuk dat hij speelde was een improvisatie stuk van ruim 20minuten. Bij zijn aankondiging gaf hij aan dat het misschien wel erg lang was en dat dit het beste moment was om weg te gaan. Niemand deed dat natuurlijk. Hierbij een deel uit zijn optreden. Kazumasa was ook verantwoordelijk voor de filmscore van Tokyo Sonata.
8 World Ends Girlfriend – air doll
Nog meer filmmuziek (ook met [F]luister link, want Rie Yoshihara van Small color werkte mee aan dit album). De film Air Doll, over een tot leven gekomen opblaaspop, was dit jaar een van mijn favoriete films op het IFFR. Vol verwondering, liefde, enthousiasme en teleurstelling onderzoekt zij het menselijk leven. De ijzersterke soundtrack van World’s End Girlfriend bezorgt je de rillingen op je rug.
9. Lullatone – Wake up Wake Up
Nog meer kinderlijke verwondering. Lullatone schept een sprookjeswereld waarin Hello Kitty tot leven komt. Opwinding over wolken, regendruppels, en vallende bladeren. Shawn Seymour maakte nachtelijke lullaby’s om zo zijn vriendin Yoshimi Tomoda niet te storen. En zo stond het typerende geluid van Lullatone: een mix van Bossa nova, Franse Chansons en kinderversjes. Een optreden van Lullatone stond al heel lang op mijn verlanglijstje, maar ook in Japan wist ik hen te missen. Gelukkig nu voor een paar optredens hier in Nederland.
10. Chihei Hakata – Ghostly Garden
Volgens last.fm mijn meest afgespeelde artiest in het voorjaar. Prachtig rijkgeschakeerde ambient. In korte tijd werd een stroom van releases uitgebracht, zonder dat daar maar ergens een vervelend moment tussen zat. In het voorjaar was hij voor een aantal optredens in europa. Voor UE was het net
te laat, maar hopelijk snel een keer bij [F]luister.
Een selectie uit de optredens:
Lullatone 8 oktober Kriterion Amsterdam
aus 9 oktober Kriterion Amsterdam
Lullatone + aus 10 oktober [F]luister CBK dordrecht
Ryoichi Kurokawa 14 oktober Lantaren Venster Rotterdam
Mikabomb 14 oktober Lantaren venster Rotterdam
Lullatone + aus 17 oktober Lantaren Venster Rotterdam
Voor het volledige programma in Amsterdam en Rotterdam check camerajapan.nl.
Voor het programma in Dordrecht check de Myspace van [F]luister.
Ideaal voor op de zondagmiddag: Vogels van Stiltescene van Contact +/-, een gratis ambientalbum via het netlabel Test Tube. Waar veel platen met veldopnames verdrinken in meanderende stromen van krakende krekels, glooiend gras en zompige zonnestralen, heeft Vogels van Stiltscene – mede dankzij de voorbijdrijvende glitch en idm – een herkenbaar eigen geluid.
Zydrunas Maciulis, de man achter Contact +/-, komt trouwens uit Litouwen, maar niettemin is de tracklist geheel in het Nederlands. Of zou het toch weer een nieuw project zijn van Machinefabriek?
Download Contact +/- – Stiltescene (zip)
Download Contact +/- – De Veenmollen maken een Nachtlied (mp3)
Fans van Amon Tobin kijken reikhalzend uit naar 30 maart, want dan komt het naamloze debuut van Two Fingers in de winkels te liggen. Het nieuwe project van de Braziliaanse beatsslager en Joe ‘Doubleclick’ Chapman combineert glitch met hiphop, drum ’n bass, dubstep en soundscapes.
De eerste previews van Two Fingers hoorde je enkele weken geleden al op Eclectro, maar gelukkig begrijpt het duo dat nog langer wachten niet de sterkste kant van hun fans is. Ze hebben daarom alvast wat bootlegs op de site gelanceerd die het geluid van het album perfect illustreren. Overtuigd? Dan kun je 15 mei mooi in de Melkweg terecht, want daar treden Tobin en Chapman die avond op.
Two Fingers vs Spank Rock – Backyard Betty (mp3)
Two Fingers vs Missy Elliot – Best Best (mp3)
(met dank aan het weblog van de Rotterdamse Lowriders, die niet alleen hele dikke feesten geven, maar ook erg interessante zaken uitlichten op hun site)
Speciaal voor Eclectro biedt het Nederlandse label Eat Concrete 2 volledige tracks aan van Herrmutt Lobby’s nieuwste EP, Bassfudge Powerscones. Net als de ep-titel is ook de muziek op z’n minst verrassend te noemen. Het Brusselse collectief achter de act bedient zichzelf van dubstep, glitch, 8-bit-samples en idm, en fuseert dat alles tot elektronica die even verontrustend als vernieuwend is.
Niet geheel toevallig komen ook de Shadow Huntaz (het experimentele hiphopinitiatief van de broers Funcken van Funckarma) op Bassfudge Powerscones voorbij, waardoor de cirkel – hoe grillig deze dan ook moge klinken – weer rond is.
Geïnteresseerd geraakt? Dan kun je de ep bestellen via Rush Hour, terwijl je 28 februari Herrmutt Lobby (samen met een zwik andere Eat Concrete-namen) live aan het werk kan zien in de Bunker in Den Bosch.
Herrmutt Lobby – Fat Manual
Herrmutt Lobby – Play